่ดี ถูกหรือไม่? ข้าไปละ เจ้ารักษาตัวด้วย” จินเฟยเหยายิ้มพลางส่ายศีรษะ โบกไม้โบกมือให้ไห่หลันอินแล้วจากไป
ไห่หลันอินเอียงศีรษะครุ่นคิด จากนั้นก็โยนเรื่องนี้ทิ้งไว้นอกสมอง แล้ววิ่งไปหาศิษย์พี่หลงของตนเองอย่างดีอกดีใจ
จินเฟยเหยาไม่ได้รอให้แบ่งศิลาวิญญาณก่อนจึงจากไป ที่ตกลงกันไว้ก่อนหน้านี้ว่าถ้ามาคนหนึ่งจะแบ่งศิลาวิญญาณให้นางก้อนหนึ่ง แต่ดูการเจรจาแล้วน่าจะเปิดเหมืองศิลาวิญญาณที่เมืองซันจือให้พวกเขาไปขุดเอา ถึงตอนนั้นถ้าตนเองคิดจะไป แค่บอกคำพูดในอดีตก็พอ อีกอย่างหนึ่งตนเองยังมีจดหมายต้องส่ง หวังโหยวหลิงคนนี้เป็นคนดูแลศิลาวิญญาณที่เมืองซันจือ คิดจะลงเหมืองน่าจะง่ายดาย
นางล้วงตานสัตว์ปิศาจเม็ดหนึ่งโยนใส่ปาก ในที่สุดก็ไม่ต้องคุมปริมาณการใช้อีก สามารถกินได้อย่างสบายใจ จินเฟยเหยากัดตานสัตว์ปิศาจพลางย้อนกลับมาทางเดิมแวะไปดูร้านพื้นที่มิติร้านนั้นก่อน เรื่องไปหาหวังโหยวหลิงรอก่อนได้ไม่ต้องรีบร้อน
ตรงประตูร้านพื้นที่มิติไม่เห็นมีลูกค้าสักคน จินเฟยเหยารู้สึกว่านี่เป็นเรื่องที่เข้าใจได้ พื้นที่มิติไม่ใช่ถุงเฉียนคุนที่สามารถแขวนไว้บนร่างตามสบาย ต้องขายได้เป็นบางครั้งบางคราวแน่นอน
