เกินไปจริงๆ ไม่พบเห็นผู้บำเพ็ญเซียนขั้นหลอมรวมลงไปแม้แต่ครึ่งคน ขั้นหลอมรวมสู้สุนัขไม่ได้ ขั้นกำเนิดใหม่มีอยู่เต็มถนนจริงๆ
ไม่รู้ว่าคนเหล่านี้แล่นมาทำอะไรที่โลกระดับเทพ ก่อนหน้านี้ได้ยินตาเฒ่าคนขายอ่างมายาจิ่งเทียนบอกว่า พื้นที่มิติที่โลกระดับเทพวางขายอยู่ตามท้องถนน หรือว่าผู้บำเพ็ญเซียนขั้นกำเนิดใหม่เหล่านี้แต่ละคนล้วนมีพื้นที่มิติที่แตกต่างกัน จินเฟยเหยามองผู้บำเพ็ญเซียนขั้นกำเนิดใหม่เหล่านี้ บุรุษสตรี สูงต่ำอ้วนผอม มีโฉมหน้าทุกรูปแบบ
“สหายเซียนจิน เจ้าคิดหาวิธีหน่อยเถอะนะ” ไห่หลันอินยื่นมือมาดึงชุดของจินเฟยเหยาอย่างช่วยไม่ได้
จินเฟยเหยาถอนหายใจ ส่ายศีรษะพลางเอ่ยว่า “สหายเซียนไห่ เจ้าตัดใจเสียเถอะ บางที ชีวิตที่ยากจนอาจจะไม่ได้เลวร้าย ไม่แน่ว่าจะทำให้เจ้าได้เรียนรู้การใช้ชีวิตอีกแบบ เหน็ดเหนื่อยและยากจนเพียงใด อย่างน้อยก็ได้อาบแสงตะวัน คงไม่ลำบากไปกว่าการหดตัวอยู่ในกระดองเต่าเกือบหนึ่งปีหรอก”
“สหายเซียนจิน...”
“ระงับความโศกเศร้าและปรับตัวเสียเถอะ ข้าเชื่อว่าคนเหล่านี้คงไม่ยอมให้เจ้าฆ่าตัวตาย รับประกันว่าต้องส่งเจ้ากลับถึงเมืองซันจืออย่างปลอดภัย จากนั้นมองดูท่านพ่อของเจ้าจ่ายศิลาวิญญา
