ายวันก็มีคนอดเคลื่อนไหวก่อนไม่ได้ ผู้บำเพ็ญเซียนที่ชื่อเว่ยอันเหยียบของวิเศษรูปจานกลมเหาะเหินมาตีสนิทกับจินเฟยเหยา
ถึงจินเฟยเหยาจะไม่ค่อยพูดจาทว่าก็ยังแจ้งชื่อแซ่ออกไป “สหายเซียนจินสุขุมจริงๆ แต่ผู้บำเพ็ญเซียนที่สามารถออกมาจากชั้นเมฆส่วนนอกของโลกระดับเทพอย่างปลอดภัยได้ต้องยอดเยี่ยมอย่างยิ่งแน่”
จินเฟยเหยามองเขาอย่างประหลาดใจ หรือว่าพวกเขาจับตาดูตนเองอยู่ตลอดเวลาเนื่องจากตนเองสามารถหนีออกมาจากชั้นเมฆส่วนนอกของโลกระดับเทพได้ ดังนั้นจินเฟยเหยาจึงเอ่ยอย่างสุภาพ “สหายเซียนเว่ยชมเกินไปแล้ว ถึงแม้ข้าจะพาสหายเซียนไห่ออกมาจากชั้นเมฆส่วนนอกของโลกระดับเทพได้ แต่ตลอดทางเกือบจะเอาชีวิตไปทิ้งหลายครั้ง สามารถมีชีวิตรอดออกมาได้ก็โชคดีอย่างยิ่งแล้ว ที่จริงไม่ค่อยได้มองดูทิวทัศน์ในนั้นเลย”
“แต่ก็ถือว่าออกมาได้ ไม่รู้ว่ามีผู้บำเพ็ญเซียนมากมายเพียงใดบุกชั้นเมฆส่วนนอกของโลกระดับเทพอย่างหาญกล้า จุดจบสุดท้ายกลับไม่เหลือแม้แต่กระดูก ไม่ทราบสหายเซียนจินมาจากสำนักใดจึงมีความสามารถอันโดดเด่นขนาดนี้ บอกหน่อยได้หรือไม่” คำพูดแบบนี้ไม่สามารถทำให้เว่ยอันเชื่อถือได้ เขายังถามซักไซ้ดังเดิม
ในเวลานี้เอง ไห่หลันอินที่นั
