น “เจ้าพูดอะไรน่ะ สิ่งของของข้าล้วนให้หญิงรับใช้ประจำตัวพกพาไว้ แต่ก่อนหน้านี้นางถูกฟ้าผ่าตายต่อหน้าข้า ตอนนี้ข้าไม่มีอะไรเลย โชคดีที่ตอนนั้นข้าถือร่มชักนำสายฟ้าไว้พอดี เดิมทีคิดจะถือวางมาดไปอย่างนั้นเอง ครั้งนี้กลับสกัดกั้นสายฟ้าจริงๆ”
“ปกติเจ้าไม่พกพาอะไรติดตัวเลย! หืม? ร่มชักนำสายฟ้า…” จินเฟยเหยาพลันนึกถึงเรื่องหนึ่งขึ้นได้ รู้สึกว่าเป็นไปไม่ได้อยู่บ้าง ทว่าเห็นท่าทางของไห่หลันอิน นางก็รู้สึกว่าเรื่องนี้มีความเป็นไปได้
ดังนั้นจินเฟยเหยาจึงเหล่มองนางพลางเอ่ยถามว่า “ร่มชักนำสายฟ้ามีพลังพิเศษอย่างไร?”
ไห่หลันอินเชิดหน้าขึ้น เอ่ยอย่างกระหยิ่ม “มีพลังพิเศษอย่างยิ่ง สามารถดูดซับสายฟ้าไว้ในตัวร่ม ขณะต่อสู้กับศัตรูสามารถปล่อยพลังทั้งหมดออกมาได้ ต้องรู้ว่าวัตถุดิบและของวิเศษที่สามารถให้กำเนิดสายฟ้าได้เองในโลกนี้ ถึงสามารถดูดซับสายฟ้าได้เพียงสายเดียวก็สามารถทำให้คนวิ่งตามเป็นขบวนได้”
พูดไปพูดมา ไห่หลันอินมองสีหน้าแปลกๆ ของจินเฟยเหยาก็รู้สึกสงสัยอยู่บ้าง
ทันใดนั้น นางพลันเบิกตากว้าง นึกถึงเรื่องน่ากลัวขึ้นได้ ทว่าก็เห็นนางกลอกตาแล้วยิ้มพลางเอ่ยกับจินเฟยเหยา “เป็นไปไม่ได้ ร่มชักนำสายฟ้า
