เพียงดูดซับสายฟ้าเท่านั้น เรือถูกฟ้าผ่าครั้งนี้ ไม่เกี่ยวกับข้าเลยแม้แต่น้อย ที่จริงคิดๆ ดู ถึงกระดองเต่าจะแข็งไปหน่อย แต่ค่อนข้างเย็นสบาย ข้าจะนอนก่อนชั่วคราว อีกสักครู่พอไปได้แล้วเจ้าค่อยปลุกข้า”
ไม่ใช่คนโง่แต่ยิ่งกว่าคนโง่ ผู้ติดตามของนางตายอย่างไม่เป็นธรรมจริงๆ จินเฟยเหยามองเงาหลังของนางแล้วส่ายศีรษะ
ยักษ์ตาเดียวค้นหาในป่าทึบอยู่นาน ยิงแสงสีขาวจนตาใกล้จะบอดก็ไม่พบเห็นพวกจินเฟยเหยาที่ซ่อนตัวอยู่ ในกระดองเต่าว่องไวที่ถูกทิ้งไว้ในพงหญ้า สิ่งของที่พบเห็นได้ทั่วไปในป่าไม่ดึงดูดความสนใจของพวกมัน ต่อให้คล้ายคน แต่ก็เป็นสัตว์ปิศาจ มีสติปัญญาไม่สูงนัก
ระหว่างนี้มียักษ์ตาเดียวตนหนึ่งพบเห็นกระดองเต่าชิ้นนี้ ใช้กระบองเขี่ยให้หงายและใช้แสงสีขาวกวาดดู พบว่ากระดองเต่าสกปรกชิ้นนี้เปื้อนดินเต็มไปหมด ดังนั้นมันจึงยกเท้าเตะกระดองเต่าว่องไวให้ลอยไปอย่างเดือดดาล
มีแผลเก่ายังเพิ่มแผลใหม่ คนทั้งสองในกระดองเต่าก็กลิ้งไม่หยุด พอผ่านพ้น ไห่หลันอินก็กุมแก้ม เอ่ยอย่างมีโทสะ “ต่อให้ต้องตายก็ไม่อยากนอนอยู่ในสถานที่เช่นนี้อีก ข้าจะออกไป! เต่าตัวนี้เพิ่งตายได้ไม่นาน ในนี้เหม็นแทบตายแล้ว!”
นางเพิ่งพูดจบก็รู
