ี้ยง!
จินเฟยเหยาเพิ่งเข้าไปในเมฆฝน สายฟ้าก็ผ่าลงมาตรงสถานที่ที่ไม่ห่างจากนางนัก
“มารดามันเถอะ! นี่คือชั้นเมฆดำ!” สายฟ้าสายนี้ทำให้จินเฟยเหยาตกใจแทบตาย นางใช้เวลาสองปีจึงฟื้นฟูร่างกายได้ อีกทั้งตอนนี้ยังใช้เวทหนีไฟนรกไม่ได้ ถ้าถูกสายฟ้าผ่าอีกครั้งเกรงว่าคงไม่มีแม้แต่โอกาสพักฟื้น
นางกวาดตามองไปรอบด้าน เป็นชั้นเมฆดำจริงๆ สายฟ้าจำนวนนับไม่ถ้วนผ่าแปลบปลาบอยู่ในนั้นอย่างต่อเนื่อง ไม่แตกต่างอะไรกับเมื่อสองปีก่อนเลยสักนิด ทำให้จินเฟยเหยาหวาดกลัวจนกระทืบทงทียนหรูอี้ให้มุดลงไปด้านล่างแล้วปรากฏขึ้นใต้เมฆฝนอีกครั้ง
มองเห็นสายฝนพรำอันคุ้นเคย จินเฟยเหยาก็ปาดเหงื่อเย็นเยียบ “นี่มันเรื่องอะไรกัน ที่แท้ด้านบนเป็นชั้นเมฆดำ ในนั้นยังมีสายฟ้าอย่างต่อเนื่อง ส่วนด้านนอกชั้นเมฆดำกลับเป็นชั้นเมฆฝน ส่วนด้านล่างก็เป็นป่าทึบผืนหนึ่ง”
จินเฟยเหยาตะลึงงัน นางพลันรู้สึกว่าผู้บำเพ็ญเซียนของสำนักฉีเทียนล้วนโง่งม ทำไมต้องไปชั้นเมฆดำด้วย ไปด้านล่างชั้นเมฆดำสะดวกกว่ามาก ถึงแม้ที่นี่จะมีสัตว์ปิศาจแต่ก็ดีว่าสายฟ้ามากนัก
นึกถึงตนเองอยู่ที่นี่มาสองปีและยังเกือบตาย เนื่องจากฝีมือของเจ้าพวกโง่แห่งสำนักฉีเทียน จินเฟยเหยาจ
