ูดอะไร นางก็จะไม่ออกจากห้องเก็บสินค้า
สามวันก่อน จินเฟยเหยาพบว่าเรือเหาะกำลังตรงขึ้นไป ผ่านชั้นเมฆมาถึงระดับความสูงที่ตอนผู้บำเพ็ญเซียนเหยียบของวิเศษไม่เคยมาถึง ด้านล่างตัวเรือเป็นทะเลเมฆสุดอลังการ เมฆขาวราวกับแพะฉางหลิงที่นางเคยเลี้ยงแนบติดกันสนิทก้อนต่อก้อน แสงอาทิตย์สาดส่องลงบนทะเลเมฆ แสดงทัศนียภาพอันงดงามราวกับแดนเซียนออกมา
ในขณะที่จินเฟยเหยาเพิ่งเห็นไม่กี่แวบ ยังไม่ได้ชื่นชมทิวทัศน์อันงดงามให้ละเอียด ก็เห็นผู้บำเพ็ญเซียนของหอฉีเทียนที่ยืนอยู่บนดาดฟ้ามาตลอดแย่งกันวิ่งกรูกันเข้าไปในห้องเก็บสินค้าราวกับกลัวจะล้าหลัง ส่วนดาดฟ้าด้านหลังพลันปรากฏคาถาสีเงินแน่นขนัด แสงสีเงินกระพริบวาบ ท่าทางน่าหวาดกลัวอย่างยิ่ง
ในเวลาเดียวกัน นางก็มองเห็นปลายด้านหนึ่งของชั้นเมฆมีสีดำทะมึนปรากฏขึ้นแถบใหญ่และเข้ามาใกล้เรือเหาะลำนี้อย่างรวดเร็ว
ถึงอย่างไรจินเฟยเหยาก็นั่งเรือไปโลกระดับเทพเป็นครั้งแรก จึงยืนดูอย่างสงสัยครู่หนึ่ง จากนั้นก็เห็นนกสีแดงเพลิงตัวใหญ่สองจั้งกลุ่มหนึ่งบินเข้ามาใกล้ นกตัวใหญ่ที่อยู่ด้านหน้าอ้าปากพ่นเปลวไฟดวงหนึ่งมาโจมตีจินเฟยเหยาที่อยู่บนเรือเหาะทันที
นกขนาดใหญ่เหล่านี้เป็นสัตว์ปิศา
