คืนมา เมื่อครู่ตนเองเผชิญกับอันตรายเพียงใด ตนเองเพียงแค่ลองใช้เวทเสน่ห์กับจินเฟยเหยา เหตุใดจึงทำให้นางเกิดความเปลี่ยนแปลงประหลาดแบบนี้ได้ อีกทั้งไอสังหารที่ทำให้คนขยับตัวไม่ได้เมื่อครู่เป็นเรื่องอะไรกันแน่ เขาอดลูบตรงคอที่ถูกจินเฟยเหยาใช้เขี้ยวแหลมสัมผัสเบาๆ ไม่ได้ บนมือชื้นแฉะ เขายกมือขึ้นดู เต็มไปด้วยโลหิต!
เพียงสัมผัสเบาๆ ร่างกายขั้นกำเนิดใหม่ของตนเองก็ถูกนางทำร้ายกรีดทะลุได้อย่างง่ายดาย เฟยเหยา…เจ้าเป็นอะไรไป! มือของสยงเทียนคุนเปื้อนเลือด ดวงตาจ้องมองจินเฟยเหยาตรงๆ ชั่วขณะ คนทั้งสองต่างไร้วาจา
บรรยากาศกระอักกระอ่วนเกินไป จินเฟยเหยาพลันทำปากยื่นเอ่ยว่า “พี่สยง คิดไม่ถึงว่าท่านจะใช้เวทเสน่ห์กับข้า ชั่วร้ายจริงๆ เดิมทีคิดจะกัดท่านสักคำเป็นการลงโทษ ฮึ!”
เห็นสยงเทียนคุนไม่มีปฏิกิริยา จินเฟยเหยาก็ลุกออกจากบนร่างของเขา กอดอกพลางเอ่ยอย่างดุร้าย “ถ้าท่านสอนเวทเสน่ห์ให้ข้า ข้าจะยกโทษให้”
“อุ๊บส์” สยงเทียนคุนนั่งบนพื้น ปิดปากหัวเราะ หลังจากหัวเราะก็พบว่ามือที่ปิดปาก เป็นมือข้างเดียวกับที่เปื้อนโลหิตสด คราวนี้ป้ายโลหิตลงบนหน้าแล้ว
“ข้าไม่ดีเอง เก็บเวทเสน่ห์ไม่ทัน เจ้ากัดข้าก็สมควรแล
