่ารัก มีสติปัญญานานแล้ว เรื่องให้เขาเอาออกมาเป็นโล่ เขาทำไม่ลงจริงๆ แต่เขาเกิดความคิดว่ากลับไปจะเลี้ยงสัตว์โง่ๆ ตัวใหญ่หลายตัวทันที ต่อไปสามารถใช้เป็นโล่หรือดึงดูดความสนใจศัตรูได้ คาดว่าคงใช้ได้ดีอย่างยิ่ง
เขาสองคนเพิ่งเตรียมตัวเสร็จ ดอกจวี๋กลางค่ายกลกระบี่ของสยงเทียนคุนก็ค่อยๆ เบ่งบาน เทพธิดามือกุมกระบี่ยาวซึ่งสร้างจากปราณกระบี่ปรากฏตัวขึ้นกลางดอกจวี๋ นางมีสีหน้าเย็นชา ถือกระบี่ยาวเหาะขึ้นและเหินบินเข้าหาอุรังอุตังนัยน์ตาแดงก่ำอย่างสง่างาม
เทพธิดาบินเข้าใกล้อุรังอุตังนัยน์ตาแดงก่ำ รูปโฉมอันงดงามเป็นเอกพลันกลายเป็นซากศพเน่าเปื่อย ความสง่างามก่อนหน้านี้หายไปจนเกลี้ยง เหลือเพียงเพลิงโทสะสูงเสียดฟ้า
“ตูม!” เทพธิดาและอุรังอุตังนัยน์ตาแดงก่ำปะทะกัน เทพธิดาฟาดฟันกระบี่ร้อยคราในพริบตา ส่วนอุรังอุตังนัยน์ตาสีแดงก่ำก็ทุบทรวงอกอย่างสุดกำลังและพ่นดวงแสงกว้างหนึ่งจั้งกว่าดวงแล้วดวงเล่าออกมาจากปาก ปราณกระบี่ปะทะดวงแสงกลางท้องนภา เสียงตูมสนั่นดังขึ้นไม่หยุด สั่นสะเทือนจนหัวใจของจินเฟยเหยาเต้นรัวอย่างบ้าคลั่ง
เสียงดังเปรี๊ยะ ปราณกระบี่สายหนึ่งฟันมา มีรอยแตกขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นบนทงเทียนหรูอี้ชิ้นหนึ่งราวกับดอกไม้บาน เป็นชิ้นที่มีรอยแตกเล็กๆ ก่อนหน้านี้ที่ยังไม่หล่อเลี้ยงให้เป็นดังเดิมพอดี
“อา! ของวิเศษของข้า!” จินเฟยเหยาหวาดกลัวจนสีหน้าแปรเปลี่ยน หลังร้องตะโกนเสียงดังก็หันหน้าวิ่งหนี
โล่ไม้วิญญาณสีแด
