อย่างไร ผู้อาวุโสช่วยทุกคนไว้ พวกเราจะทำให้ท่านลำบากใจได้อย่างไร นี่เป็นส่วนที่ข้าออกให้ศิษย์น้อง” หลังเงียบงันไปครู่หนึ่ง ผู้บำเพ็ญเซียนขั้นสร้างฐานเหล่านี้ก็เริ่มล้วงถุงเฉียนคุน ศิลาวิญญาณยี่สิบก้อนไม่ใช่เงินจำนวนเล็กน้อย ทุกคนได้แต่ใช้หญ้าวิญญาณหรือตานสัตว์ปิศาจมาแลกเปลี่ยน ทั้งยังมีบางคนรวบรวมวัตถุดิบออกมาให้จินเฟยเหยา
“ขอบคุณทุกคน” จินเฟยเหยาเอ่ยขอบคุณทุกคนอย่างซาบซึ้ง เดิมทีผู้อื่นขอบคุณนาง ตอนนี้กลับกลายเป็นนางขอบคุณผู้อื่น
เป็นถึงผู้บำเพ็ญเซียนขั้นหลอมรวมคิดไม่ถึงว่าจะทำตัวต่ำต้อยเช่นนี้ ท่าทางเบื้องหลังของสำนักตงอวี้หวงจะซับซ้อนอย่างยิ่ง ผู้บำเพ็ญเซียนขั้นสร้างฐานของแต่ละสำนักมองจินเฟยเหยาแล้วได้แต่เจ็บใจและทอดถอนใจ ส่วนผู้บำเพ็ญเซียนสตรีเหล่านั้นไม่มีความเห็นใดๆ ต่อจินเฟยเหยา ได้แต่ก้มหน้าบอกเล่าความขมขื่นที่ตนเองได้รับมาหลายปีกับบรรดาศิษย์พี่ศิษย์น้อง เทอ่างอุจจาระ[2]บนตัวราชครูเหมือนกันโดยไม่ได้นัดหมาย
ครั้งนี้มอบของขวัญให้อย่างรวดเร็ว ครู่หนึ่งจินเฟยเหยาก็เก็บสิ่งของทั้งหมดจากนั้นโบกไม้โบกมือให้ทุกคน “ข้าไปก่อนละ เรื่องถัดไปมอบให้ศิษย์พี่จัดการ แล้วพบกันใหม่นะทุกคน”
จากนั้นไม่รอให้ทุกคนเอ่ยอะไร นางก็เหยียบพรมบินนำพั่งจื่อและต้านิวแหวกอากาศไป
คงจู๋อู๋พาศิษย์ปะปนอยู่ในกลุ่มคนพลางมองดูนาง เห็นนางสะบัดก้นจากไปเช่นนี้ทุกคนก็เหงื่อตก อีกสักครู่รอหลู่หงกวงกลับมา ถ้ารู้ว่าจินเ
