ก ในนั้นมีเสียงของจินเฟยเหยาส่งออกมา
จินเฟยเหยาให้อวี้จูส่งยันต์ถ่ายทอดเสียงถึงสำนักตงอวี้หวง ส่วนตนเองก็ส่งยันต์ถ่ายทอดเสียงให้คงจู๋อู๋หนึ่งใบ สถานการณ์เช่นนี้มีคนรู้จักมาจะดีกว่า ถือว่าเป็นคนหนุนหลัง
ฟังคำพูดของจินเฟยเหยาจบ ภายในตำหนักซวีชิงก็เงียบกริบ ทุกคนคิดไม่ถึง พวกนางออกจากสำนักไปครั้งเดียวยังทำความดีได้ ทั้งยังเป็นคดีปริศนาร้อยปี ครั้งนี้ทำความดีความชอบครั้งใหญ่เจ้าสำนักของพวกเขาคงไม่ทำให้นางลำบากเกินไปภายใต้สถานการณ์ที่ไม่มีหลักฐาน
“แย่แล้ว! พวกเรารีบไป ถ้าสำนักเหล่านั้นจะเลี้ยงอาหารนาง สำนักซวีชิงคงต้องไปเสียหน้าข้างนอก” คงจู๋โหย่วตะโกนขึ้นมาอย่างกะทันหัน
พอทุกคนได้ฟังก็คิดเห็นเหมือนกัน จะให้นางทำเรื่องขายหน้าไม่ได้ต้องรีบไปเฝ้านางไว้
คงจู๋อู๋พาศิษย์หลายคนไปเมืองเซียนเหม่ยอย่างเร่งร้อน ไป๋เจี่ยนจู๋ลังเลเล็กน้อยก็ถูกเฟิงอวิ๋นจู๋ที่อยากไปดูความครึกครื้นฉุดดึงและลากไปด้วยกัน เพิ่งออกจากประตูสำนักก็พบคนของตำหนักเซียวเทียน พวกเขาก็ได้รับยันต์ถ่ายทอดเสียงของอวี้จู นี่เป็นเรื่องใหญ่ ตามขนาดของสำนักแล้ว พวกเขาต้องไปจัดการที่เกิดเหตุ ดังนั้นทั้งสองกลุ่มจึงไปเมืองเซียนเหม่ยด้วยกัน
รอคนของสำนักตงอวี้หวงรุดมาถึงเมืองเซียนเหม่ยก็เห็นใบหน้าคุ้นเคยจำนวนมากไกลๆ ทั้งหมดบินมาถึงหน้าหอเฟยฮวา ส่วนด้านข้างก็เป็นหลุมลึกขนาดยักษ์
“คนของสำนักตงอวี้หวงมาแล้ว”
“ได้ยินว่าครั้งนี้คนที่ลงมือช่วยเหลื
