้าผ่านม่านที่แขวนไว้นึกว่าเขามีรูปร่างสูงใหญ่ ที่จริงสูงเพียงห้าฉื่อกว่า ข้อสำคัญคือเติบโตด้านกว้าง นั่งอยู่ตรงนั้นทำให้คนเกิดภาพหลอนว่ารูปร่างสูงใหญ่
โชคดี ราชครูสองเพศมีพลังการบำเพ็ญเพียรเพียงขั้นสร้างฐานช่วงปลาย พลังการบำเพ็ญเพียรของท่านอ๋องคนนั้นไม่ถือว่าสูงนักเพียงแค่ขั้นหลอมรวมช่วงปลาย สำหรับจินเฟยเหยาที่ประมือกับจอมมารหลงที่อยู่ขั้นแปลงจิตมาหกสิบปี พลังการบำเพ็ญเพียรขั้นหลอมรวมช่วงปลายไม่นับว่าเป็นอะไร
จินเฟยเหยาสะกดความรู้สึกอยากฆ่าคนของตนเองไว้ รอดูพวกเขาสังเวยสิ่งล้ำค่า[3]อะไรนั่น ถ้าเป็นของดีนางจะไปเก็บก่อน ขจัดภัยให้ปวงชนก็ต้องได้รับสิ่งตอบแทนบ้าง
“ท่านอ๋อง หม่อมฉันจะไปนำเครื่องเซ่นมาเดี๋ยวนี้” ราชครูบิดเอวพลางเอ่ยออกมาประโยคหนึ่ง ก็เหยียบอาวุธเวทที่เป็นรูปดอกเบญจมาศสีเหลืองอุจจาระอันน่าสะอิดสะเอียนเหาะเข้าไปในถ้ำแห่งหนึ่ง
ท่าทางราชครูคนนี้จะได้รับความโปรดปราน ทว่าสิ่งของที่ใช้สอยกลับไม่ค่อยดี จินเฟยเหยาเดาว่าท่านอ๋องคนนี้ต้องยากจนมากแน่ๆ คิดดูสิจะไม่ยากจนได้หรือ ซ่อนตัวอยู่ใต้ดินและเฝ้าสตรีและผู้บำเพ็ญเซียนที่สวมชุดบ่าวรับใช้ขุนนางตลอดเวลา
อีกทั้งหน้าตาอย่างเขาถ้าปรากฏตัวข้างนอก ข่าวคงแพร่ไปทั่วโลกวิญญาณเป่ยเฉินนานแล้ว ตอนนี้ไม่เคยได้ยินว่ามีคนหน้าตาแบบนี้ แสดงว่าเจ้าหมอนี่ใช้ชีวิตท่านอ๋องจนๆ อยู่ใต้ดินอย่างเดียวโดยไม่ได้หาเงินเลย
จินเฟยเหยาถึงกับคิดอย่างใจร้าย ของล้ำค
