หรือไม่?” เมี่ยวอวี่เจินเหรินเอ่ยถามอย่างสงสัยเช่นเดียวกัน
“เรียกนางมาถามดูตรงๆ เถอะ ดูสิว่านางจะกล้าพูดโกหกต่อหน้าผู้บำเพ็ญเซียนขั้นกำเนิดใหม่มากมายขนาดนี้หรือไม่!”พอมีคนเอ่ยเสนอแนะเช่นนี้ก็ได้รับการสนับสนุนจากทุกคนทันที ต้องการให้ตำหนักซวีชิงเรียกจินเฟยเหยามาสอบถามที่นี่
คงจู๋อู๋เอ่ยอย่างลำบากใจ “ผู้อาวุโสทุกท่าน จินเฟยเหยาไม่อยู่ ศิษย์สตรีที่ชื่ออวี้จูแห่งตำหนักตงไถ ระยะนี้มักมาหานางบ่อยๆ เช้าวันนี้ก็เรียกนางออกไป บอกว่าจะไปซื้อของที่เมืองเซียนเหม่ย”
“เมืองเซียนเหม่ย?” สถานที่นั้นอย่างน้อยที่สุดต้องวันพรุ่งนี้จึงสามารถกลับมาได้” ทุกคนไม่พอใจอย่างยิ่ง ไม่ออกไปเร็ว ไม่ออกไปช้า เหตุใดจึงออกไปวันนี้ ผู้อาวุโสของตำหนักตงไถถูกสายตากินคนสิบกว่าสายกวาดมาถึงในพริบตา
ข้าไม่ได้ทำเสียหน่อย มองข้าทำไม! หานเฟิงเฉิน ผู้อาวุโสแห่งตำหนักตงไถตำหนิในใจอย่างอารมณ์ไม่ดี เมืองเซียนเหม่ยเป็นสถานที่ซึ่งอยู่ห่างจากสำนักตงอวี้หวงสี่ห้าชั่วยาม เป็นมืองขนาดไม่เล็กนัก คนของหลายสิบสำนักรอบด้านล้วนมาซื้อขายสิ่งของที่นี่
ทว่าตั้งแต่หนึ่งร้อยกว่าปีก่อน รอบเมืองเซียนเหม่ยมีผู้บำเพ็ญเซียนสตรีหายตัวไปอย่างอธิบายไม่ได้ติดต่อกัน ส่งคนออกไปค้นหาก็ไม่ได้ความเลยสักนิด แค่สำนักตงอวี้หวงสำนักเดียวก็มีศิษย์สตรีขั้นฝึกปราณหายตัวไปสามคนแล้วทำให้ทุกคนไม่สบายใจ สุดท้ายบรรดาสตรีที่ไปเมืองเซียนเหม่ยก็นัดหมายผู้บำเพ็ญเซียนบุรุษไ
