สิบจริงๆ พูดจาน่ารักยิ่ง”
“นางน่ารักจริงๆ ต่อไปข้าจะให้นางไปหาพวกท่านบ่อยๆ ห้ามซ่อนชาฝูหรงของพี่รองนะ ต้องนำออกมาดื่ม” จู๋ซวีอู๋ยืนยิ้มเจ้าเล่ห์อยู่ด้านข้าง
“เอาละ ในเมื่อมากันพร้อมหน้าแล้ว ทุกคนพูดคุยพลางเริ่มนั่งที่รับประทานอาหารเถอะ ศิษย์น้องจู๋ออกไปท่องเที่ยวหาประสบการณ์หกสิบปี คาดว่าคงพบเจอเรื่องแปลกประหลาดไม่น้อย ถึงตอนนั้นก็เล่าให้คนเฒ่าอย่างพวกเราฟังบ้าง” ฉือชางเจินเหรินลุกขึ้นกล่าววาจา
เริ่มนั่งที่รับประทานอาหาร! จินเฟยเหยายิ้มแย้มจนตาหยีทันที โชคดีจริงๆ เพิ่งมาถึงก็มีงานเลี้ยงให้ดื่มกิน หรือว่าจะเป็นเช่นที่พี่จู๋บอกจริงๆ วันหนึ่งมีงานเลี้ยงสองสามงานให้รับประทาน
จินเฟยเหยาค้นพบว่าตอนนี้อาหารที่นางกินลงไปถูกสูบออกไปจากในท้องจนว่างเปล่าอย่างอธิบายไม่ได้ อาหารเหล่านั้นกลายเป็นปราณวิญญาณดูดซึมเข้าในร้อยช่องชีพจร จากนั้นหลอมรวมลงสู่ห้วงการรับรู้ แล้วค้นพบว่าพลังการบำเพ็ญเพียรเพิ่มขึ้นอย่างช้าๆ ไม่ต้องนั่งฝึกบำเพ็ญ ขอเพียงกินอาหารก็จะมีพลังการบำเพ็ญเพียร
อีกทั้งหลังจากเห็นหยวนอิงของหวาหวั่นซีเป็นสัตว์เพาะเลี้ยงวิญญาณตัวหนึ่ง จินเฟยเหยาก็รู้แล้วว่าจินตันที่ตนเองควบรวมออกมาไปที่อยู่ใด ผู้บำเพ็ญเซียนขั้นหลอมรวมแต่ละคนล้วนควบรวมจินตันออกมาเม็ดหนึ่งในห้วงการรับรู้ ขณะที่เลื่อนเป็นขั้นกำเนิดใหม่จินตันเม็ดนี้ก็จะกลายเป็นหยวนอิง หลังจากนางเจี๋ยตันก็หาจินตันของตนเองไม่พบมาตลอดว่าอยู่ที่ใ
