ที่นี่ก็แออัดราวกับรังผึ้ง
ส่วนตำหนักเซียวเทียนที่สร้างบนยอดเขาและแสดงถึงศักดิ์ฐานะของเจ้าสำนักก็สร้างอย่างวิจิตรงดงาม มีอาคารสูงและศาลา มีศิษย์สตรีที่แต่งกายด้วยผ้าโปร่งพลิ้วไหวราวกับเทพธิดาเหาะไปเหาะมาบนยอดเขา ประกอบกับทะเลเมฆระหว่างภูเขา ดูราวกับตำหนักสวรรค์ในตำนานจริงๆ
จินเฟยเหยามองยอดเขาอันเจริญรุ่งเรืองลูกนี้แล้วอดคิดไม่ได้ ต้องใช้ศิษย์ระดับล่างมากมายเพียงใดเป็นแรงงาน จึงสามารถคงสภาพตำหนักใหญ่โตขนาดนี้ได้ เพียงแค่กวาดบันไดศิลาเหล่านั้นก็ต้องใช้คนจำนวนไม่น้อย นี่ยังแค่ตำหนักเดียว คนในสำนักมีมากมาย เป็นเจ้าสำนักช่างยากเย็นจริงๆ
………………………………
