หายาขั้นสองเจอหนึ่งขวด!”
“น่าเสียดายจริงๆ ของวิเศษชิ้นนี้เสียหายไม่สมบูรณ์…”
“ข้ารวยแล้ว! คิดไม่ถึงว่าจะเป็นศิลาวิญญาณชั้นล่างห้าร้อยก้อน!”
“ถุย! คิดไม่ถึงว่าจะเป็นชั้นในสตรี”
รอบด้านค่อยๆ มีเสียงของผู้บำเพ็ญเซียนขั้นสร้างฐานดังมา บ้างยินดี บ้างก็หมดหวังและเดือดดาล เสียงดังขึ้นบนกองเศษหินไม่หยุด ฟังแล้วเหมือนขุดได้ของดีๆ ตลอดเวลา แม้แต่ยาขั้นหนึ่งก็มีผู้บำเพ็ญเซียนร้องอุทานอย่างยินดี ราวกับยินดีอย่างยิ่งจริงๆ
ทว่าผู้บำเพ็ญเซียนขั้นหลอมรวมล้วนเลื่อนขึ้นมาจากขั้นสร้างฐาน ผู้ใดจะไม่กระจ่างในลูกไม้เหล่านั้น เจ้าพวกนี้จงใจตะโกนออกมา ก็เพื่อแสดงออกว่าตนเองขุดได้ขยะ ไม่มีของดีๆ เลยสักนิด ที่จริงมีสิ่งของดีๆ คงแอบซ่อนไว้แล้ว ได้แต่เบิกตาเป็นประกาย ก่อนที่พวกเขาซ่อนของดีๆ ก็ชิงเข้าไปแลกเปลี่ยนก่อน
ทว่าผู้บำเพ็ญเซียนขั้นกำเนิดใหม่ยี่สิบกว่าคนรวมตัวกันอยู่กลางอากาศ ไม่บอกว่าจะไป และไม่บอกว่าจะสลายตัว มองทุกคนโดยไม่ส่งเสียงอยู่แบบนี้ ไม่คิดจะให้คนอื่นๆ จากไปก่อน
ยืนไปยืนมา พลันมีคนรู้สึกว่าจำนวนไม่ถูกต้องจึงนึกขึ้นได้ว่ามีอยู่คนหนึ่งที่ไม่เห็นร่องรอยมาตลอด ดังนั้นจึงร้องอุทานว่า “แย่แล้ว จู๋ซวีอู๋ไม่อยู่!”
“อะไรนะ! จู๋ซวีอู๋!” ทุกคนจึงนึกขึ้นได้ เมื่อครู่จู๋ซวีอู๋บอกว่ามีธุระ มุดเข้าไปในพุ่มไม้ก่อน ตอนนี้ไม่เห็นเขาปรากฏตัว ด้วยนิสัยของเขา เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่มาร่วมความครึกครื้น มีความเป็นไปได้
