เพียงอย่างเดียว เขาแอบไล่ตามนางมารคนนั้นไป
“แย่แล้ว ถ้าให้จู๋ซวีอู๋พบนางมารคนนั้นก่อน ไม่รู้จะทำลายจนเป็นเช่นไร!” ทุกคนร้อนใจทันที ไม่แน่ว่าขณะที่นางมารผู้นั้นอ่อนแอจะถูกเขาทุบตีตาย ทุบตีตายนั้นช่างเถอะ ถ้าจุดเพลิงเผาจะทำอย่างไร! คุณธรรมในการจัดการศพเช่นนี้ เจ้าหมอนั่นต้องทำแน่นอน
ผู้บำเพ็ญเซียนขั้นกำเนิดใหม่ทั้งหมดงัดทักษะพิเศษออกมาโดยไม่ต้องให้บอก เหาะไปยังทิศทางที่หวาหวั่นซีจากไปราวกับสายฟ้า
“ข้ายังว่าตาเฒ่าพวกนี้จะรออยู่นานเพียงใด รออยู่ครู่หนึ่งก็ทนไม่ไหวเสียแล้ว เห็นพวกเขาจากไปอย่างเร่งร้อนแบบนี้ คาดว่าต้องมีคนทรยศไปก่อนล่วงหน้าแน่” มีผู้บำเพ็ญเซียนขั้นหลอมรวมกอดอกมองดูทิศทางที่พวกเขาเหาะไป แล้วเอ่ยอย่างดูแคลน
ผู้บำเพ็ญเซียนขั้นหลอมรวมด้านข้างเขาเอ่ยเสียงแผ่วเบา “เจ้าอย่ายุ่งไม่เข้าเรื่อง ระวังถูกพวกเขาได้ยิน ตั้งใจจ้องมองพวกขั้นสร้างฐานเถอะ อย่าให้ของล้ำค่าหลุดรอดสายตาไปได้”
ผู้บำเพ็ญเซียนคนนั้นรั้งสายตากลับมา เอ่ยอย่างชืดชา “รู้แล้ว”
ในเทือกเขาแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ไกลจากคฤหาสน์กุ่ยเม่ย หวาหวั่นซีหยุดอยู่ข้างลำธารเล็กๆ นอนอยู่บนพื้นไออย่างรุนแรง โลหิตสดไหลลงมาตามซอกนิ้วของนาง
ส่วนสถานที่ซึ่งอยู่ห่างจากนางไม่ไกล จินเฟยเหยาที่ใบหน้ามอมแมมและจู๋ซวีอู๋ที่มีฝุ่นเต็มตัวเช่นเดียวกันกำลังซ่อนตัวและโต้เถียงกันอยู่ในพุ่มไม้
“เจ้ารู้หรือไม่ว่าอักษรคำว่าตายเขียนอย่างไร?” จู๋ซวีอู๋ด่าทออย่าง
