ป็นขั้นกำเนิดใหม่? อีกทั้งถ้าเจ้าไม่อยากเป็นภาระให้ข้า ตอนแรกเจ้ากอดข้าไว้แน่นแล้วบังคับแบกขึ้นบ่ามาทำไม!” จู๋ซวีอู๋แทบกระโดด ถ้าไม่ใช่ด้านข้างมีขั้นแปลงจิต เขาก็อยากจะตีก้นจินเฟยเหยา
จินเฟยเหยาได้ยินเขาร้อนก็หัวเราะหึหึเอ่ยอย่างขัดเขิน “ข้าคิดไม่ถึงว่าท่านจะกลัว ตอนนั้นอารามร้อนใจเพียงคิดจะหาโล่เนื้อ ท่านก็รู้ ถ้าเกิดเรื่องขึ้น ขณะที่สองคนแยกกันหลบหนี ท่านมีพลังการบำเพ็ญเพียรสูงกว่าข้าจะดึงดูดสายตามากกว่า”
“เจ้า!” จู๋ซวีอู๋ตัดสินใจในพริบตา ถึงตายก็ต้องลากนางกลับสำนักตงอวี้หวง จากนั้นค่อยใช้สารพัดวิธีมาทรมานนาง
“ตามข้ามานานขนาดนี้ ยังไม่คิดจะออกมาอีก?” ยามนี้หวาหวั่นซีกระอักโลหิตเสร็จสิ้น ใช้มือเช็ดเลือดบนกระโปรง แล้วเงยหน้าขึ้นมองมาทางสถานที่ซึ่งจินเฟยเหยาและจู๋ซวีอู๋ซ่อนตัวอยู่
“อ๋า! ถูกพบเห็นแล้ว”
……………………………….
