นทางที่ถูกต้องหน่อยได้หรือไม่ ทะลวงการป้องกันเข้าไป”
“ไม่ใช่คนโง่เสียหน่อย สามารถเข้าไปได้ในพริบตาชัดๆ จะเปิดการป้องกันทำไม” จินเฟยเหยาเอ่ยอย่างงุนงง
“ไม่ใช่สามารถเข้าไปในสถานที่ทุกแห่งได้ ถ้าลงการป้องกันอันแข็งแกร่งไว้ประตูซวีคงก็ไปไม่ได้ เวทมนตร์ทุกอย่างล้วนมีการเสริมกันและสะกดข่มกัน ไม่มีสิ่งที่ไร้เทียมทาน” จู๋ซวีอู๋นำใบไผ่บนศีรษะลงมา ปากบ่นพึมพำ
นิสัยเด็กน้อยจริงๆ จินเฟยเหยาหัวเราะพลางเอ่ย “รู้แล้ว ท่านลองดูก่อน ถ้าไม่ไหวค่อยเปิดการป้องกัน”
จู๋ซวีอู๋ใช้ใบไผ่เล็กๆ วาดบนกำแพงทำเป็นประตูซวีคง แสงรัศมีสีเขียวของประตูซวีคงเพิ่งปรากฏขึ้น พวกเขาสองคนยังไม่ทันยินดี แสงก็กระพริบแล้วหายไป ไม่ไหว
“การป้องกันแข็งแกร่งเกินไป ไม่มีทางเชื่อมต่อประตูซวีคงได้” จู๋ซวีอู๋ส่ายศีรษะ
ดียิ่งนัก ที่แท้ประตูซวีคงของเจ้าหมอนี่ใช้ไม่ได้กับทุกสถานที่ จะว่าไป เขาก็ใช้ประตูซวีคงเข้าวงเวทวิญญาณสิบสองปิศาจที่บรรจุมังกรสิบสองตัวของข้าไม่ได้ตามใจชอบ
ถึงจินเฟยเหยาจะมองไม่เห็นท่าทางของจู๋ซวีอู๋ ทว่ายังมองเห็นประตูซวีคงที่มีแสงสีเขียว พอเห็นว่าล้มเหลวนางก็แอบยินดี เพียงแต่จู๋ซวีอู๋มองเห็นนางดังนั้นนางจึงไม่แสดงออกบนใบหน้า
“เช่นนั้นได้แต่ฝืนเปิดการป้องกัน ข้าจะไปเฝ้าต้นทาง พลังการบำเพ็ญเพียรของท่านสูงส่ง ที่นี่มอบให้เป็นหน้าที่ท่าน” จินเฟยเหยาเอ่ยจบก็ยิ้มแย้มวิ่งไปเฝ้าตรงประตู
จินเฟยเหยาดูต้นทาง จู๋ซวีอู๋เปิดการป้อ
