งกัน ทั้งสองคนแอบขโมยสิ่งของ
“สิ่งนี้ยุ่งยากจริงๆ แข็งแกร่งกว่าการป้องกันในคลังสมบัติของตำหนักซวีชิงหลายเท่า” จู๋ซวีอู๋ขมวดคิ้วใช้เนตรชิงหมิงมองพินิจการป้องกันบนกำแพง พอเห็นก็รู้แล้วว่ายอดฝีมือเป็นผู้กระทำ
ถึงตนเองจะมีความสำเร็จเล็กน้อยในด้านวงเวท แต่เนื่องจากมีพรสวรรค์จำกัด ต่อให้เชี่ยวชาญก็ยังห่างไกลจากบรรดาปรมาจารย์อยู่หนึ่งช่วงใหญ่ วงเวทเล็กๆ เบื้องหน้ามีการเปลี่ยนแปลงหนึ่งร้อยแปดสิบชนิด ทำให้เขารู้สึกตึงมืออยู่บ้าง
“อย่าบ่นน่า คนเราต้องมีความเชื่อมั่น ท่านรีบคิดหาวิธีเปิดเถอะ ใช้กำลังโจมตีก็ได้” จินเฟยเหยาเอ่ยพลางโบกไม้โบกมือให้เขาโดยไม่หันมา
นี่ถือเป็นความเชื่อมั่นประเภทใด จู๋ซวีอู๋ลูบศีรษะ ตัดสินใจเดินไปตามหนทางที่ถูกต้อง
ในยามนี้เอง จินเฟยเหยาพลันวิ่งมาหายื่นมือลูบคลำวุ่นวาย ปากยังเอ่ยเตือน “รีบซ่อนตัว สตรีผู้นั้นกลับมาแล้ว!”
กลับมาในยามนี้ได้อย่างไร! จู๋ซวีอู๋รีบฉุดดึงจินเฟยเหยาที่กำลังลูบคลำเปะปะเอาไว้และกระโดดขึ้นบนขื่อ โยนผ้าโปร่งชิ้นหนึ่งคลุมพวกเขาสองคนไว้ จากนั้นถ่ายทอดเสียงมาว่า “นี่เป็นของวิเศษที่สามารถบดบังกลิ่นอายและพลังวิญญาณของพวกเราสองคน ไม่เช่นนั้นพอการรับรู้ของนางกวาดดูก็สามารถพบเห็นพวกเรา อีกสักครู่จำไว้ห้ามปล่อยการรับรู้ออกไปเดี๋ยวจะถูกพบเห็น”
จินเฟยเหยาพยักหน้า “พี่จู๋ ท่านทำงานนี้เป็นประจำชัดๆ เครื่องมือก็เตรียมไว้พร้อมสรรพ ข้าเทียบท่านไม่ได้เลย”
“บอกแล้ว
