้นกัน จินเฟยเหยามองไม่เห็น ย่อมหยิกบนล่างซ้ายขวาวุ่นวาย ไม่สนใจว่าเป็นที่ใดเลยสักนิด
จินเฟยเหยาเอ่ยอย่างไม่เห็นเป็นไร “กลัวอะไร เด็กน้อยถอดกางเกงปัสสาวะกลางวันแสกๆ ยังไม่เห็นมีคนสนใจ แค่หยิกนิดหน่อย ไม่เป็นไรหรอกน่า”
“เจ้าไม่เป็นไรแน่นอน แต่คนถูกหยิกคือข้า แล้วข้าก็ไม่ใช่เด็กน้อย ถึงหน้าตาจะเหมือน แต่ข้าเป็นบุรุษที่เติบโตเต็มวัยแล้ว” จู๋ซวีอู๋ถ่ายทอดเสียงมาอย่างอารมณ์ไม่ดี
จินเฟยเหยาเกือบจะหัวเราะออกมา บุรุษที่เติบโตเต็มวัย บุรุษก็บุรุษสิ ก็บุรุษนั่นแหละ น่าขำแทบตายแล้ว
ทันใดนั้น ภายในตำหนักมีเสียงคำรามลั่นราวกับบ้าคลั่งของหวาหวั่นซี “ข้าจะทำลายคฤหาสน์กุ่ยเม่ย ข้าจะทำลายทุกสิ่งที่นี่ให้ราบ ไม่ให้พวกท่านใช้วิธีน่าขยะแขยงแบบนี้อยู่บนโลกต่อไป! เพ้ย ข้าจะให้คนของคฤหาสน์กุ่ยเม่ยทั้งหมดได้รู้ว่า ข้าคือตัวข้าเพียงคนเดียว! ไม่ใช่จั๋วหวั่นซีอะไรนั่น และยิ่งไม่ใช่ตุ๊กตาของท่าน! ไม่ใช่สตรีที่พวกท่านเพาะเลี้ยงออกมาเล่นซ้ำแล้วซ้ำอีก! ไปตายให้หมด!”
…………………………………
