่ในกาวิญญาณบนร่างท่าน อีกทั้งนอกจากเนี่ยนซี คนอื่นๆ ทั้งหมดล้วนตายต่อหน้าท่าน วิญญาณกลับไปอยู่ในกาวิญญาณบนร่างท่านเป็นเรื่องง่ายดายเพียงใด เนี่ยนซีตายอยู่ไกลลิบ ทว่าคนที่ชื่อจินเฟยเหยา ยังส่งเถ้ากระดูกนางกลับมา มีวิญญาณสายใยหนึ่งอยู่บนร่างนาง ท่านมีข้าได้สำเร็จก็วางกาวิญญาณไว้ตรงมัน ดังนั้นวิญญาณสายใยนั้นจึงตกอยู่บนตัวข้า”
หวาหวั่นซีค่อยๆ เดินเข้ามาใกล้หวาซี สีหน้าเปลี่ยนเป็นดุร้าย “นางเป็นตัวโง่งม ในวิญญาณเพียงสืบทอดความห่วงใยท่านของจั๋วหวั่นซี ชั่วชีวิตคิดถึงแต่ท่าน ทำให้คนสะอิดสะเอียนจริงๆ แต่นางก็นำความทรงจำที่ทำให้ข้ารู้สึกเบิกบานกลับมาด้วย ถึงวิญญาณจะนำความทรงจำกลับมาไม่มาก ทว่าก็เพียงพอจะทำให้ข้าผ่านวันเวลาในความทรงจำอันน่ากลัวของท่านได้”
ฟังถึงตรงนี้ จู๋ซวีอู๋ก็ถ่ายทอดเสียงหาจินเฟยเหยา “ได้ยินหรือไม่ นางเอ่ยถึงเจ้า ที่แท้เจ้ายังช่วยคนส่งเถ้ากระดูกด้วย ดูไม่ออกเลยจริงๆ ว่าเจ้าทำเรื่องยุ่งยากแบบนี้เป็น”
จินเฟยเหยาก็ถ่ายทอดเสียงกลับไปว่า “ท่านวางใจได้ ถ้าท่านตาย ข้าจะช่วยเผาแล้วส่งเถ้ากระดูกกลับไปให้ คนของสำนักตงอวี้หวงต้องคิดว่าข้าเป็นสหายของท่าน ย่อมต้องมอบของขวัญตอบแทน”
“ถุย พูดไม่เป็นมงคล ข้ายังคิดจะมีอายุขัยเสมอผืนฟ้าและแผ่นดินอยู่” จู๋ซวีอู๋ยื่นมือไปหยิกตรงเอวนางทีหนึ่ง จินเฟยเหยาหงุดหงิดจนยื่นมือไปหยิกเขาวุ่นวาย
“อย่าสิ! หยิกโดนตรงที่ไม่สมควรควรหยิก” จู๋ซวีอู๋รีบยกมือขึ