ย่างโง่งม ไม่มีความคิดจะเข้ามาช่วยเหลือเลยสักนิด พั่งจื่อครุ่นคิด ยื่นขาหน้าไปดึงถุงเฉียนคุนลงมาจากบนเอวของจินเฟยเหยา แล้วล้วงมือไปด้านในค้นได้เนื้อแห้งหลายชิ้นแบ่งกันกินกับต้านิว
“พั่งจื่อ เจ้าคอยดูเถอะ!” จินเฟยเหยาเห็นฉากนี้กับตา แต่น่าเสียดายที่นางกำลังประลองพลังกับจู๋ซวีอู๋ หาเวลาว่างมาอัดมันไม่ได้ ได้แต่ด่าทออย่างเคียดแค้น
ในช่วงสุญญากาศที่พูดนี้เอง จู๋ซวีอู๋ฉวยโอกาสรุกเข้ามา ดันศีรษะเข้าไปใกล้หน้าอกอีกหนึ่งส่วน
รอบด้านมีผู้คนนับร้อย พวกเขาสองคนจากกินจนทะเลาะกันขึ้นมา ทุกคนล้วนมองเห็นราวกับมีและไม่มี ยามนี้คิดไม่ถึงว่าจะกอดกันกลางวันแสกๆ ทำลายประเพณีอันดีงามเกินไปจริงๆ ทุกคนมองพวกเขาสองคนอย่างตกตะลึง ไม่เข้าใจว่ากำลังทำอะไรกันอยู่ นี่คือสตรีบ้ากามขั้นหลอมรวมคิดจะผลักเด็กหนุ่มขั้นกำเนิดใหม่ หรือเด็กหนุ่มขั้นกำเนิดใหม่คิดจะลวนลามสตรีบ้ากามขั้นหลอมรวม
ถ้าจินเฟยเหยาได้ยินความคิดในใจของพวกเขาต้องคิดว่าไม่ยุติธรรมแน่ เพราะเหตุใดไม่ว่าใครจะลวนลามใคร นางต้องเป็นสตรีบ้ากามหมด
ในเวลานี้เอง การป้องกันสั่นไหว คนสิบกว่าคนที่เข้ามาในเขตแดนของคฤหาสน์กุ่ยเม่ย
คนกลุ่มนี้เรียกได้ว่าน่าเกรงขาม ทั่วร่างเปี่ยมไปด้วยกลิ่นอายคุณธรรม สีหน้าสูงส่งลึกล้ำยากจะหยั่ง เพียงแค่ยืนอยู่ตรงนั้นนิ่งๆ ก็มีปราณเซียนแผ่ออกมา
พอพวกเขาเข้ามาก็มองดูรอบด้านก็พบเห็นสถานที่ซึ่งทำให้คนจำต้องมอง หลังเห็นเด็กหนุ่มที่พัวพัน
