ิบปี
หลังไปจากสำนักตงอวี้หวงในวันนั้น จู๋ซวีอู๋พบว่าตนเองไม่ได้สอบถามถึงรูปลักษณ์ของจินเฟยเหยาจึงได้แต่กลับไปอีกรอบ พัวพันสอบถามถึงรูปโฉมและลักษณะของจินเฟยเหยาจากไป๋เจี่ยนจู๋ แล้วจึงรีบออกเดินทางโดยไม่หยุดอีกครั้ง
สถานที่แรกสุดที่เขาไปคือเมืองปาทง เมื่อหาคนที่นั่นไม่พบ ก็ไปเมืองวั่นเซียนสุ่ยที่มีผู้คนมากมาย หกสิบกว่าปีมานี้จู๋ซวีอู๋มีความคิดเพียงอย่างเดียว ค้นหาจินเฟยเหยาไปทั่วโลกวิญญาณเป่ยเฉิน ทว่าไม่มีข่าวคราวเลยสักนิดราวกับหายไปจากโลกมนุษย์
จู๋ซวีอู๋ไปหาซื่อเต้าจิงก็ตรวจสอบหาที่อยู่ของจินเฟยเหยาไม่ได้ นึกถึงว่านางอาจจะแล่นไปโลกเผ่ามาร จู๋ซวีอู๋ยังเสี่ยงอันตรายไปโลกเผ่ามารรอบหนึ่ง หาคนไม่พบกลับยั่วโทสะคนเผ่ามารไม่น้อย อาละวาดจนโลกเผ่ามารแตกตื่นวุ่นวาย เขาจึงแล่นกลับมาโลกเผ่ามนุษย์อีกครั้ง
วันนี้เขามาที่นี่โดยไม่ได้เจตนา มาชมเรื่องสนุกของคฤหาสน์กุ่ยเม่ยล้วนๆ คิดไม่ถึงว่าจะได้พบคนที่ตามหามาหกสิบกว่าปี
จู๋ซวีอู๋มองพินิจจินเฟยเหยาจากหัวจรดเท้ารอบหนึ่ง ครุ่นคิดว่าจะถามนางถึงเรื่องนั้นอย่างไรจึงจะไม่ทำให้นางตกใจจนหลบหนีไป เขาเพียงแต่อยากรู้คำตอบเรื่องนั้นไม่ได้คิดจะฆ่าคน ถ้าทำให้นางหนีไปหรือให้เหตุผลมั่วๆ มาก็จะเสียเวลาหกสิบกว่าปีไปเปล่าๆ
จู๋ซวีอู่ครุ่นคิดแล้วตัดสินใจใช้วิธีลักพาตัวหลอกให้นางไปสำนักตงอวี้หวงก่อน ดังนั้นเขาจึงเอ่ยราวกับไม่มีเรื่องราวใด “ผู้บำเพ็ญเซียนอิสระคงอยู่อย่างไม่
