้อีกชิ้นหนึ่งกลายเป็นโล่ขนาดใหญ่ที่มีหนามแหลมคมงอกขึ้นเต็มไปหมดตั้งอยู่กลางอากาศอย่างมั่นคง ตาข่ายทงเทียนหรูอี้หยิบยืมแรงเหวี่ยงลากมังกรห้าตัวกระแทกลงบนโล่
ได้ยินเพียงเสียงดังฉึกรางๆ มังกรห้าตัวกระแทกลงบนหนามแหลมคมของโล่อย่างหนักหน่วง เสียงร้องคำรามของมังกรดังสะท้อนถึงชั้นเมฆ ทำให้ลูกมังกรตัวเล็กๆ ยาวหนึ่งจั้งที่ว่ายวนอยู่รอบๆ ตกใจและหลบหนีไปโดยไม่เหลือแม้แต่เงา
ได้ยินเสียงมังกรร้องโหยหวนจินเฟยเหยาก็ไม่หวั่นไหว ใช้การรับรู้ควบคุมตาข่ายทงเทียนหรูอี้ลากพวกมันหมุนอีกครั้ง โลหิตมังกรตรงบาดแผลถูกนางสะบัดไปทั่ว โลหิตมังกรสีแดงและสีดำปริมาณมากสาดบนบอลแสงของเกาะลอยได้ราวกับวาดภาพม้วนหนึ่ง
จินเฟยเหยาไม่ได้ใช้โล่หนามเพียงอย่างเดียว เพิ่งออกจากบนโล่ ทงเทียนหรูอี้ด้านนั้นก็กลายเป็นกระบองขนาดใหญ่ในพริบตาและพุ่งปราดมารออยู่อีกด้านหนึ่ง
เป็นทั้งกระบองเป็นทั้งโล่หนาม มังกรห้าตัวถูกจินเฟยเหยาทรมานหลายรอบจนตาย สุดท้ายถูกนางนำตานสัตว์ปิศาจออกมาแบบเลือดเนื้อเลอะเลือน ทว่านางไม่ต้องการเนื้อมังกรเหล่านี้เลยสักนิด ทิ้งเนื้อทั้งหมดไว้ด้านนอกเกาะลอยได้ สามารถล่อมังกรหมอกจอมฉวยโอกาสมาได้พอดี
“ผู้อาวุโส นี่ตานสัตว์ปิศาจ” จินเฟยเหยานำตานสัตว์ปิศาจโยนเข้าไปในรัศมีสิบจั้งราวกับให้อาหารเป็ดและไก่ที่เลี้ยงไว้
หลายวันนี้ใช้ผงปลุกกำหนัดก็ตกมังกรได้แย่มาก แต่ละวันได้ไม่ถึงสิบตัว นอกจากมังกรรอบด้านถูกสังหารเกือบหมดแล
