คยลองเรียกเทาเที่ย เพียงแต่น่าเสียดายที่ล้มเหลวเช่นเดียวกัน
ใบหน้าเลือนรางไม่ชัดเจนของมารดำมองจินเฟยเหยาที่อยู่ห่างออกไปสิบจั้งด้วยความหมายไม่ชัดเจน
จินเฟยเหยารู้สึกได้ถึงสายตาของเขาจึงกอดเซาปิ่งในอกโดยไม่รู้ตัว และมองเขาอย่างระแวดระวัง
หรือว่าพวกเราคิดผิดไป เทาเที่ยไม่ได้เลือกคนชั่วร้ายแต่เลือกคนที่ไร้ยางอาย? มองท่าทางกลัวถูกเขาแย่งเซาปิ่งไปของนาง จอมมารหลงพลันรู้สึกว่าบรรดามารที่สังหารผู้คนนับหมื่น ปกติสำรวมวาจาไม่ยิ้มแย้มเพียงเพื่อให้ได้เทาเที่ยมาไม่คุ้มค่าเลย
แน่นอนว่าคนหนึ่งในหมู่มารโง่เหล่านั้นก็คือตัวเขาเอง
………………………………………
