ไว้บนพื้นคร้านจะจัดการ แล้วนอนหลับไปบนพื้น มารดำที่อยู่ห่างออกไปสิบจั้ง เห็นจินเฟยเหยาที่เอื่อยเฉื่อย ในใจก็เกิดความรู้สึกอยากจะใช้หอกจิ้มนางให้ตายอย่างบอกไม่ถูก ถ้าไม่ใช่เห็นแก่ที่ยายนี่บิงเอิญช่วยตนเองไว้สองครั้งและในร่างมีไฟนรก เขาก็คิดจะฟาดนางให้ตาย ไม่เคยเห็นคนที่ไม่ว่าจะทำอะไรหรือพูดอะไรก็ทำให้คนมีโทสะแทบตายแบบนี้มาก่อน
โดยเฉพาะท่าทางไม่ยี่หระต่อสิ่งใด สมองงอกอยู่บนก้น ท่าทางไม่คิดอะไรเลย เขาคิดจะดูสิว่าขีดจำกัดของนางจะอยู่ตรงที่ใด มิสู้ใช้เวทกลืนวิญญาณกับนางแล้วพกไว้เล่นตลอดเวลา รอจนเล่นเบื่อแล้วค่อยสังหารทิ้งให้สิ้นเรื่อง
แต่พอครุ่นคิด จอมมารหลงก็ตัดสินใจว่าออกจากบริเวณฮุ่นตุ้นแล้วจะรีบไล่นางไป คนประเภทนี้ไปที่ใดก็เป็นเภทภัย โยนนางกลับไปโลกเผ่ามนุษย์โดยตรงเป็นเรื่องดีสำหรับโลกเผ่ามาร เพียงแต่คิดไม่ถึงว่าปรากฏการณ์เทาเที่ยจะปรากฏขึ้นบนร่างเผ่ามนุษย์ ถือว่านางโชคดีที่ได้พบตนเอง ไม่เช่นนั้นในเผ่ามนุษย์คงไม่มีใครสอนเคล็ดวิชาทงเสินแก่นาง
ถึงแม้เทาเที่ยจะยังเยาว์วัยเกินไป ทว่าเขาก็สอนเคล็ดวิชาทงเสินปะปนไปในเคล็ดวิชาสร้างร่างมารให้นาง ขอเพียงเทาเที่ยเติบโตเต็มวัย และเวลานั้นนางยังอยู่ที่โลกมนุษย์ก็จะมีเรื่องสนุกให้ดู
คนเผ่ามารมากมายเพียงใด กระทำเรื่องชั่วร้ายจำนวนไม่น้อยเพื่อให้ได้เทาเที่ยมา น่าเสียดายผลลัพธ์ที่ดีสุดที่ได้มาก็คือร่างมารสิงร่างเท่านั้น ตอนที่เขายังหนุ่มเหตุใดจะไม่เ