ซื้อมุมหนึ่งในพื้นที่มิติไม่ได้เลย ได้เปรียบแล้วก็น่าจะซื่อตรงหน่อย ถ้าอยากได้เกาะลอยได้เร็วๆ เจ้าก็ตั้งใจให้ร่วมมือในการรักษาบาดแผล ขอเพียงออกไปจากที่นี่ เกาะลอยได้ก็เป็นของเจ้า” จอมมารหลงมองดวงตาเป็นประกายของจินเฟยเหยา ก็รู้ว่านางต้องกำลังคิดเรื่องละโมบสมบัติอยู่แน่
จินเฟยเหยายิ้มแย้ม ถูมือเอ่ยถามว่า “ความร่วมมือที่ผู้อาวุโสเอ่ยถึงคืออะไร น่าจะไม่ได้เรียกให้ข้าไปอุ่นเตียงหรอกนะ”
สายตาของจอมมารหลงราวกับน้ำแข็ง แทบสามารถขูดเนื้อของนางออกมาได้ หลังจากมองจินเฟยเหยาด้วยสายตาอึมครึมอยู่เนิ่นนาน เขาจึงเอ่ยอย่างเย็นชา “ระหว่างที่ข้ารักษาบาดแผล เจ้าออกไปข้างนอกล่าเอาตานสัตว์ปิศาจของมังกร แต่ละวันอย่างน้อยต้องได้ขั้นหกจำนวนสิบอัน ถ้าเป็นขั้นห้าต้องได้ห้าสิบอัน ข้าคนนี้มีเมตตาเสมอมา วันนี้ช่างมันก่อน เจ้าเริ่มพรุ่งนี้แล้วกัน”
“ผู้อาวุโส มังกรข้างนอก…” คิดไม่ถึงว่าต้องล่ามังกร สัตว์พวกนี้ปรากฏตัวเป็นฝูง อีกทั้งต้องการปริมาณมากขนาดนี้ จะทำสำเร็จได้อย่างไร จินเฟยเหยาคิดจะอธิบายสักหน่อยว่า ตานสัตว์ปิศาจวันละอันก็พอใช่หรือไม่ ยังเอ่ยไม่จบก็ถูกจอมมารหลงตัดบท
“ถ้าเจ้าคิดจะแอบอู้ก็ไม่เป็นไร อายุขัยของข้ายาวนานกว่าเจ้า อยู่สถานที่แห่งหนึ่งหลายร้อยปีก็ไม่มีปัญหา” จอมมารหลงเอ่ยอย่างเบาสบาย
จินเฟยเหยาโง่งมไปทันที “หลายร้อยปี ท่านบาดเจ็บหนักขนาดนั้นเลย? คิดไม่ถึงว่าต้องใช้เวลาหลายร้อยปีรักษาอาการบาดเจ็บ
