กไปพุ่งเข้าใส่ซากของมังกรชางหวงอวี้ทั้งฝูง พยายามฉีกทึ้งเนื้อมังกรชางหวงอวี้
มารดำหายไปแล้ว จอมมารหลงคว้าจินเฟยเหยาหลบหนีออกไปร้อยหลี่ในพริบตา หลังจากเห็นว่าออกมาไกลขนาดนี้มังกรหมอกคงไม่ไล่ตามมาอีก จอมมารหลงก็ล้วงของสิ่งหนึ่งออกมาจากอก จินเฟยเหยาเอียงศีรษะใช้หางตามองดู พบว่าเป็นลูกบอลโปร่งใสขนาดเท่ากำปั้น ที่ประหลาดคือในลูกบอลมีเกาะเล็กๆ แห่งหนึ่งลอยอยู่ สามารถมองเห็นกระท่อมหลายห้องบนเกาะได้รางๆ
พื้นที่มิติหรือ? เจ้าหมอนี่เกินไปแล้ว คิดไม่ถึงว่าจะมีพื้นที่มิติมากมายปานนี้! จินเฟยเหยาไม่พอใจ เพราะเหตุใดจอมมารหลงจึงมีพื้นที่มิติมากมายปานนี้ มีช่องว่างระหว่างคนจนกับคนรวยมากเกินไปแล้ว จะให้คนมีชีวิตอยู่หรือไม่
บอลเล็กๆ ถูกจอมมารหลงโยนออกไป พริบตาก็ขยายใหญ่ กลายเป็นบอลแสงกินพื้นที่สิบหมู่แห่งหนึ่ง เกาะเล็กๆ แห่งนั้นก็ขยายใหญ่ขึ้นเช่นเดียวกันล่องลอยอยู่กลางบอลแสง จอมมารหลงลากจินเฟยเหยาเหาะเข้าไปในบอลแสงอย่างว่องไวและร่อนลงบนเกาะ
พอเขาปล่อยมือก็เอ่ยกับจินเฟยเหยาอย่างเย็นชา “เจ้าอยู่ที่นี่ดีๆ ที่นี่คือโลกฮุ่นตุ้น เป็นพื้นที่ชายขอบของโลกระดับเทพ นอกจากมังกรด้านนอกแล้วก็ไม่มีอะไรเลย ถ้าอยากไปเจ้าก็ทดลองดู สิ่งของที่นี่สามารถใช้ได้ตามสบาย ทว่าห้ามมารบกวนข้า”
หลังเอ่ยจบ เขาก็ไม่มองดูจินเฟยเหยาสักแวบ เดินเข้าไปในกระท่อมด้วยสีหน้าเคร่งขรึม ทั้งยังปิดประตูไม้เล็กๆ ที่ดูไม่ค่อยแข็งแรงอย่างแรง
“ดุร
