่ในกระท่อมเปล่งแสงสว่างเจิดจ้า บอลแสงภายนอกเกาะเล็กๆ ก็มีแสงสีขาวสายหนึ่งวาบขึ้นตามไปด้วย
มังกรที่อยู่ภายนอกร้องคำรามทันทีและพากันล่าถอยไป ต่อให้มีมังกรพุ่งมาโจมตีบอลแสงอีกก็จะมีแสงสีขาวพุ่งขึ้นโจมตี ทำให้มังกรเหล่านี้ร้องคำรามไม่หยุด พอหลายครั้งเข้ามังกรเหล่านั้นก็ไม่กล้าเข้าใกล้บอลแสงอีก ทว่าก็ยังตัดใจจากไปไม่ได้ จึงวนเวียนไปมาอยู่รอบเกาะเล็กๆ ตลอด
จินเฟยเหยาเงยหน้าขึ้นมองอยู่นาน หลังจากแน่ใจว่ามังกรเหล่านี้ทะลวงเข้ามาไม่ได้จึงโล่งอก
“พั่งจื่อ ไม่ต้องแกล้งตายแล้ว ลุกขึ้น ข้าเพิ่งบรรลุขั้นหลอมรวม เดิมทีสมควรโคจรพลังวิญญาณหลายสิบเสี่ยวโจวเทียน[3]ก่อน ต้องโทษเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันทำให้ข้าต้องสูญเสียพลังวิญญาณไปไม่น้อย ตอนนี้ข้ารู้สึกไม่สบายอย่างยิ่ง เจ้าคุ้มครองข้าให้ดี ข้าจะจัดระเบียบพลังวิญญาณสักหน่อย” จินเฟยเหยาเตะพั่งจื่อทีหนึ่งแล้วเอ่ยกำชับ
จินเฟยเหยาเกรงว่าพั่งจื่อจะแอบอู้ จึงนำต้านิวออกมาให้นางสังเกตสภาพของพวกมังกรภายนอก จากนั้นนางก็นำวงเวทวิญญาณสิบสองปิศาจออกมา จัดวางวงเวทเล็กๆ จึงลงนั่งขัดสมาธิ เริ่มตรวจสอบพลังวิญญาณและการรับรู้ภายในร่าง
ถ้าไม่ตรวจสอบคงไม่รู้ พอตรวจสอบก็ตกใจ จินเฟยเหยาพบว่าพลังวิญญาณของตนเองกำลังวิ่งอย่างสับสนอยู่ภายในร่าง ทว่าสีสันของพลังวิญญาณมีการเปลี่ยนแปลง เปลี่ยนจากสีฟ้าอันงดงามเป็นสีดำ
พอมองไปในห้วงการรับรู้อีกครั้ง ทะเลสีฟ้าผืนนั้นก็ก
