้งจินเฟยเหยาอย่างเลือดเย็น และเข้าไปหลบอยู่ในถุงสัตว์ภูติ ภายในกระโจมมีเพียงจินเฟยเหยาที่ไร้ที่ไป พันห่อด้วยขนสัตว์สิบกว่าชั้นอยู่กับนกปีกสวรรค์ที่อยู่ในกรงอย่างไร้กังวล จ้องมองตากันและกัน
ฤดูหนาวภายในเจตจำนงหกเหลี่ยม มีทิวทัศน์หิมะอันงดงามที่สุดตามที่ใต้เท้าไหวบอก ทว่าสิ่งที่มาพร้อมกับความงดงามก็คือความเหน็บหนาวสุดขีด ภายในกระโจมเผาไม้วิญญาณและจัดวางหินแร่ที่มีพลังงานความร้อน จินเฟยเหยานอกจากฝังตัวอยู่ในหนังสัตว์ที่เหมือนกระดองเต่ายังใช้พลังวิญญาณทำให้อบอุ่นและรักษาอุณหภูมิทั่วร่าง
ทำถึงขั้นนี้ รอบด้านก็ยังเหน็บหนาวจนทำให้คนอยากตาย จินเฟยเหยาเพียงรักษาจุดสำคัญไว้ไม่ให้หนาวตายเท่านั้น
ในสามเดือนนั้น ใต้เท้าหลงอารมณ์ดีทุกวัน แม้แต่ผู้ติดตามรอบกายยังได้รางวัลไปไม่น้อย ทุกคนล้วนคาดเดาว่า สัตว์เลี้ยงที่ใต้เท้าหลงเลี้ยงไว้ ยามนี้ต้องอยู่อย่างโหดร้ายทารุณแน่ ไม่เช่นนั้นใต้เท้าหลงคงไม่อารมณ์ดีแบบนี้
แต่หลายเดือนต่อมา ใต้เท้าหลงก็หมดความสนใจจินเฟยเหยาที่อยู่ในเจตจำนงหกเหลี่ยม บางทีมีมนุษย์เพียงคนเดียวถูกขังอยู่ในนั้น ไม่มีความขัดแย้งดูแล้วไม่ค่อยสนุกนัก เวลาส่วนมากเขาก็คร้านจะใช้การรับรู้กวาดดูในเจตจำนงหกเหลี่ยมอีก บวกกับเขามีธุระพอดีจินเฟยเหยาจึงถูกเขาลืมสนิท และโยนเจตจำนงหกเหลี่ยมทิ้งไว้จนฝุ่นจับในมุมหนึ่งของสิ่งวิเศษเฉียนคุน
จินเฟยเหยาปรับตัวใช้ชีวิตอยู่ในเจตจำนงหกเหลี่ยม เมื่อฤดูใบไม้ผ