นี่ทำให้จินเฟยเหยาทอดถอนใจ สายฟ้าเหล่านี้มีอานุภาพใกล้เคียงกับตอนผ่านด่านเคราะห์ คิดไม่ถึงว่ามันถูกฟ้าผ่าแล้วยังอยู่ดี
ทันใดนั้น สัตว์ปิศาจตัวนี้ก็แหงนหน้าคำรามลั่น ดวงตาโตใสกระจ่างเป็นสีแดงทันที สะบัดคอหันมาทางจินเฟยเหยา
“เกิดอะไรขึ้น! ไม่ใช่ข้าผ่าเจ้าเสียหน่อย ทำไมอยู่ๆ เจ้าจึงคิดจะรื้อบ้านข้า!” จินเฟยเหยาตกตะลึงอย่างยิ่ง ถ้าให้มันกวาดคอมา กระโจมที่ตนเองสร้างขึ้นอย่างยากเย็นจะไม่เหลือหลอ
นางตวาดก้องและกระโดดขึ้น พลังวิญญาณทะลัก ไฟนรกรวมเป็นหมัดชกไปบนคอของสัตว์ปิศาจอย่างหนักหน่วง
“ตูม!” เสียงดังสนั่น พลังสองสายปะทะกัน น้ำฝนรอบด้านถูกคลื่นการโจมตีดีดกระเด็นออกมา กลายเป็นพื้นที่รูปวงแหวน จากนั้น จินเฟยเหยาและคอของสัตว์ปิศาจต่างถูกดีดกระเด็นออกมา นางถูกดีดออกมาไกลหลายสิบจั้ง
ถึงคอของสัตว์ปิศาจจะถูกดีดออกมา ทว่ามันหยิบยืมแรงสะท้อนโจมตีมาอีกครั้ง
“หาที่ตาย!” เพิ่งปะทะกัน จินเฟยเหยารู้สึกว่าอวัยวะภายในสั่นสะเทือนตามการโจมตีอันหนักหน่วง แรงสะบัดคอไม่เบาเลยทีเดียว
“มายา!” นางตวาดลั่น ทงเทียนหรูอี้ อันหนึ่งกลายเป็นค้อนกลม อีกอันหนึ่งกลายเป็นโซ่ ใช้สองสิ่งประสานกันเป็นค้อนดาวตกขนาดยักษ์ จินเฟยเหยาสะบัดค้อนดาวตกทงเทียนอย่างทรงอานุภาพราวกับพยัคฆ์ ขนาดน้ำฝนยังมิอาจเข้าใกล้ร่าง
“เจ้ามีสิ่งของสะบัด ข้าก็มีสิ่งของกวัดแกว่ง ดูสิว่าผู้ใดจะร้ายกาจกว่ากัน!” จินเฟยเหยามีโทสะอยู่เต็มท้องพอดี อากาศเปียก
