ึ่ง ราวกับผลไม้หลังถูกเคลือบด้วยน้ำตาล ใสเป็นประกายสุดเปรียบปาน
สุดทางเดินปูศิลาคือประตูเมืองสูงสิบกว่าจั้ง ขณะอยู่ไกลๆ จินเฟยเหยายังนึกว่าจงใจแกะสลักเป็นโครงกระดูกมังกรอ้าปากกว้าง พอมาถึงด้านล่างประตู มองฟันที่ตั้งอยู่ข้างทางแล้วเงยหน้าขึ้นมองโครงกระดูกบนประตูเมือง นางก็เหงื่อตก
นี่เป็นโครงกระดูกของจริง ประตูเมืองสร้างจากกระดูกมังกรยักษ์อ้าปากมีความสูงสิบกว่าจั้ง โดยพื้นฐานแล้วไม่ได้ทำการเสริมเติมแต่ง ทว่าตั้งกระดูกไว้ที่นี่โดยตรง
“ถ้ามีศัตรูมารุกราน กระดูกมังกรหมื่นปีตัวนี้จะแผ่อานุภาพกดดันอันสะท้านฟ้าสะเทือนดินออกมา คนที่อยู่ต่ำกว่าขั้นกำเนิดใหม่จะไม่สามารถหยัดกายยืนขึ้นได้ คนที่มีพลังการบำเพ็ญเพียรต่ำอาจจะตายทันทีภายใต้อานุภาพกดดันของโครงกระดูกมังกร” ปู้จื้อโหยวเองก็เงยหน้าขึ้นมองกระดูกมังกรด้านบน พลางอธิบายให้จินเฟยเหยาฟัง
จินเฟยเหยาเคยเห็นสัตว์ปิศาจตัวใหญ่มโหฬารมามาก โดยเฉพาะหลังจากออกทะเล สัตว์ปิศาจที่นั่นล้วนมีขนาดมหึมา ทว่ามังกรประเภทที่กะโหลกศีรษะสูงสิบกว่าจั้ง นางกลับเพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรก ทั้งยังรู้สึกได้รางๆ ว่ากระดูกมังกรแผ่กลิ่นอายอันแข็งแกร่งออกมา โครงกระดูกมังกรตัวนี้ไม่เหมือนสิ่งที่ตายแล้ว ทว่าเหมือนมังกรยักษ์ที่กำลังพักผ่อน เพียงแค่ไม่มีสติขึ้นมาเท่านั้น
“ใครกันที่สามารถสังหารมังกรตัวใหญ่ขนาดนี้ได้ ทั้งยังย้ายกะโหลกศีรษะมาไว้ที่นี่” เพียงกลิ่นอายที่ส่งออกมาเล็ก
