ูบส่ายไหวเบาๆ อย่างสง่างามแล้วเอ่ยว่า “ลุกขึ้นเถอะ ไม่ต้องมากพิธี”
“ขอบคุณใต้เท้า” เด็กและคนชราเหล่านี้เอ่ยขอบคุณอย่างพร้อมเพียง ลุกขึ้นและยืนก้มหน้าอยู่สองฟากประตู อูตี๋รีบเดินนำพวกเขาเข้าไปด้านใน
หรือว่าคนเหล่านี้ไม่ตรวจสอบแม้กระทั่งฐานะ ไม่ครุ่นคิดดูบ้างว่าเผ่ามนุษย์ก็มีเส้นผมสีดำทั้งหมด ไม่ใช่สวมเสื้อผ้าถือกล้องยาสูบก็สามารถปลอมเป็นชนชั้นสูงได้ ไม่รู้จริงๆ ว่าคนเหล่านี้คิดอะไร คิดไม่ถึงว่าถูกคนหลอกจนกลายเป็นแบบนี้ยังไม่รู้ตัวสักนิด จินเฟยเหยาติดตามอยู่ด้านหลังอย่างไม่สบายใจ รู้สึกเสียใจกับความสัตย์ซื่อของคนเผ่ามารพลางเดินเข้าเรือนของคนที่ร่ำรวยที่สุดในเมืองปาต๋า
กำแพงดินภายนอกบดบังทิวทัศน์ด้านใน ด้านหลังกำแพงดินแห้งๆ เป็นลานบ้านซึ่งปูด้วยกระเบื้องสีสันสดใส ในเรือนปลูกต้นไม้ใหญ่สิบกว่าต้น ด้านหน้าเป็นบ้านดินสูงสามชั้น มองจากภายนอกไม่เห็นความโอ่อ่า สามารถเห็นผ้าสีสันสดใสแขวนอยู่ข้างหน้าต่าง ไม่เหมือนผ้าที่คนธรรมดาแขวนไว้บนถนนภายนอก
ในมุมด้านข้างลานเรือน มีทะเลสาบแห่งหนึ่งที่สร้างด้วยฝีมือคน ในนั้นปลูกพืชน้ำหลายต้น ทั้งยังมีนกน้ำหน้าตาคล้ายเป็ดสองตัวว่ายอยู่ในทะเลสาบ บนคอของนกน้ำตัวหนึ่งในนั้นยังผูกเชือก พอเห็นก็รู้ว่าเป็นสัตว์เลี้ยงของเด็กบางคนในตระกูล
ข้างทะเลสาบมีศาลาในสวนที่ปูพรมสีสันสดใส จัดวางอาหารและจุดเครื่องหอมไว้ เป็นสถานที่ยอดเยี่ยมที่สุดในการพักผ่อนยามว่าง เป็นไปได้ว่า
