ม้ถูกทำลายไปนานแล้ว
โชคดีที่อูตี๋ ทหารรักษาการณ์ก็พบเห็นสายตาลุ่มหลงคิดจะย่างก้าวเดียวขึ้นสวรรค์ของบรรดาสตรีเหล่านี้ จึงรีบคุ้มครองส่งปู้จื้อโหยวไปบ้านเขา
ทหารรักษาการณ์มีพลังการบำเพ็ญเพียรแค่ขั้นสร้างฐานช่วงปลายกลับดูแลเมืองปาต๋าทั้งหมด เมืองนี้เป็นหนึ่งในเมืองที่อยู่ข้างเขตป้องกันซึ่งคนสีเทาหลายสิบคนไปมาบ่อยๆ มีคนสีเทาค้าขายปะปนอยู่ในเผ่ามาร ทหารรักษาการณ์ต้องรู้แน่ อีกทั้งคนในเมืองอย่างน้อยหนึ่งในห้าก็รู้เรื่องนี้ ทว่าเนื่องจากผลประโยชน์มหาศาล บวกกับเบื้องบนไม่สนใจ คนเหล่านี้ก็ไม่ยินยอมตัดหนทางร่ำรวย ดังนั้นจึงปล่อยให้คนสีเทาค้าขายในเมืองอย่างอิสระ
แต่ละปีทหารรักษาการณ์จะได้รับผลประโยชน์จำนวนมากจากการค้าที่เกี่ยวกับคนสีเทา บ้านของเขาเป็นบ้านที่หรูหราและงดงามที่สุดในเมืองปาต๋า ถึงดูจากภายนอกจะเห็นเพียงกำแพงดินสูงใหญ่ยาวเหยียด และไม่ทำให้คนรู้สึกถึงกลิ่นอายร่ำรวยและสูงส่ง
ทหารรักษาการณ์อูตี๋ส่งคนมาขับไล่บุตรและภรรยาทั้งหมดของตนเองไปอยู่ที่ห้องข้างนานแล้ว และให้คนจัดแจงห้องทันที ทั้งยังให้ทั้งตระกูลคุกเข่าต้อนรับชนชั้นสูง ปู้ อยู่ตรงประตู
เห็นปู้จื้อโหยวมาถึงประตูบ้านของผู้อื่น เดินลงจากรถสัตว์หกเขาอย่างไม่ตื่นตระหนกเลยสักนิด จินเฟยเหยาได้แต่รวบรวมความกล้าติดตามไป
ปู้จื้อโหยวยืนอยู่ตรงประตูบ้านทหารรักษาการณ์ เบื้องหน้ามีเด็กและคนชราทั้งตระกูลของอูตี๋คุกเข่าอยู่บนพื้น เขาถือกล้องยาส
