นี่คือระบบทาสอันน่าชัง เห็นหน้าผากของผู้อื่นแนบติดพื้น ยามนี้จินเฟยเหยายังไม่ลืมว่าตนเองเป็นทาสใบ้ ถึงแม้ฟังไม่เข้าใจว่าสตรีเผ่ามารผู้นี้พูดว่าอะไร ทว่าเห็นท่าทางหวาดกลัวของนางก็รู้ ต้องเกรงกลัวปู้จื้อโหยวที่มี “ฐานะชนชั้นสูง” สุดขีดแน่
ปู้จื้อโหยวเองก็แสดงเก่งจริงๆ สายตาชืดชา ตลอดร่างมีกลิ่นอายหยิ่งทะนงแผ่ออกมา น้ำเสียงไม่บ่งบอกอารมณ์ใดๆ เจ้าอยู่เผ่าใด มาทำอะไรที่นี่”
“ข้าน้อยเป็นคนเผ่าเยี่ยหมู่ กำลังล่าสัตว์อยู่ข้างนอก ไม่คาดว่าจะรบกวนใต้เท้า” สตรีเผ่ามารหมอบกับพื้นอย่างหวาดกลัว ไม่กล้าขยับตัวแม้แต่น้อย
ระบบชนชั้นของเผ่ามารยอดเยี่ยมยิ่งนัก เห็นสตรีเผ่ามารที่มีพลังการบำเพ็ญเพียรระดับเดียวกับพวกเราหวาดกลัวจนกลายเป็นแบบนี้ นี่ไม่ใช่ปัญหาด้านความแข็งแกร่ง ไม่รู้ว่าประชาชนธรรมดาขั้นหลอมรวมพบกับชนชั้นสูงขั้นสร้างฐานจะมีท่าทีเช่นนี้หรือไม่ จินเฟยเหยามองพวกเขาสองคน คนหนึ่งถามคนหนึ่งตอบ ท่าทางของสตรีเผ่ามารราวกับมุสิกพบเจอแมว
ปู้จื้อโหยวถามอย่างเรียบง่าย จึงรู้ว่าสตรีเผ่ามารผู้นี้ชื่อมู่ถ่า ถึงจะมาจากเผ่าเยี่ยหมู่ แต่กลับอาศัยอยู่ที่เมืองปาต๋าซึ่งเป็นเป้าหมายที่พวกเขาจะไปเป็นการชั่วคราว
ทุกคนไปทางเดียวกันพอดี ราวกับมู่ถ่าผู้นี้รู้สึกว่าได้พบกับนายท่านชนชั้นสูงและยังทำให้ผู้อื่นตกใจ ถ้าไม่นำทางให้คงไม่เหมาะสม จึงอาสาจะไปส่งพวกเขาถึงเมืองปาต๋า
ปู้จื้อโหยวก็ใจกว้าง มอบวัวยี่สิบสามสิบตัวทั้งห
