าโชคดีจริงๆ เก็บของแบบนี้ได้ เจ้าเก็บได้ที่ใด? ข้าจะลองไปดูเผื่อจะเก็บเศษที่เหลือได้บ้าง” เต๋อสี่อิจฉาสุดๆ พลิกหยกจินกังชิ้นนี้ดูไม่หยุด ครู่หนึ่งก็เปื้อนดินเต็มมือ
วันนั้นจินเฟยเหยาโยนหยกจินกังใส่ถุงเฉียนคุนแล้วไม่ได้นำออกมาอีก ยังไม่ได้ทำความสะอาดดินออกไป ตอนนี้ถูกมือที่เปื้อนน้ำมันของเต๋อสี่ลูบซ้ายลูบขวา ดินแห้งจึงติดอยู่บนมือของเขา
เห็นเขาใช้เวทควบคุมน้ำล้างรูปปั้นหยกจินกังอย่างคึกคักราวกับเป็นสมบัติของตนเอง จินเฟยเหยาอดเอ่ยไม่ได้ว่า “บอกเจ้าไปก็ไม่มีประโยชน์ ไม่ต้องเอ่ยว่าสิ่งของถูกคนหยิบไปจนเกลี้ยงแล้ว ด้วยรูปโฉมในตอนนี้ของเจ้า ถึงไปก็รนหาที่ตาย แต่สิ่งของที่เรียกว่าหยกจินกัง มีราคาขนาดนั้นเลย นำไปโลกเผ่ามารสามารถแลกตานสัตว์ปิศาจท้องถิ่นได้มากเพียงใด?”
ยามนี้เต๋อสี่ล้างหยกจินกังจนสะอาดเอี่ยม เห็นหยกจินกังเป็นประกายวาววับก็เอ่ยโดยไม่ต้องคิด “นี่เป็นของดีที่ใช้หลอมสร้างของวิเศษ สามารถเพิ่มโอกาสการหลอมรวมเป็นเนื้อเดียวของของวิเศษได้สำเร็จ ทว่ามีเพียงร่องน้ำภูเขาเทียนซานจึงมีหยกจินกังชนิดนี้ มีปริมาณไม่มาก มนุษย์และมารล้วนใช้สอย เพียงแต่เนื่องจากโลกเผ่ามารไม่ผลิตสิ่งนี้ ดังนั้นทางเผ่ามารจึงมีราคาสูงกว่าหน่อย”
“การหลอมรวมเป็นเนื้อเดียวกันตอนหลอมจะมีปรากฏการณ์เกิดขึ้นมิใช่หรือ ยังจำเป็นต้องใส่สิ่งอื่นๆ เพิ่มอีก?” จินเฟยเหยาไม่เข้าใจอย่างยิ่ง ถึงนางจะเคยหลอมอาวุธจำนวนมากแต่กลับไม่เค
