็บด้วยรอยยิ้มกว้าง
“จากนี้ไปเจ้ามีแผนการอะไร?” ปู้จื้อโหยวมองนาง เอ่ยถามกะทันหัน
จินเฟยเหยาส่ายศีรษะ “ยังไม่มีแผนการ อยากไปดูให้ทั่ว เปิดหูเปิดตา จริงสิ ข้ายังต้องไปหาหญ้าวิญญาณในยาปราณฟ้าดินห้าธาตุ อาจจะต้องไปสถานที่ซึ่งมีหญ้าวิญญาณเยอะๆ หรือลองไปดูในสถานที่ประมูลแต่ละแห่ง”
“ยาปราณฟ้าดินห้าธาตุ…หญ้าหนาวเหมันต์และเขาผลึกที่สำคัญที่สุดในนั้นมีเพียงโลกเผ่ามารที่มี ถ้าจะซื้อเอาก็หาได้ยากมาก ต่อให้มี เจ้าจะมีศิลาวิญญาณชั้นกลางมากมายปานนั้นซื้อหรือ?” ปู้จื้อโหยวเอ่ยถามอย่างสงสัย เห็นท่าทางของนางไม่เหมือนมีเงินขนาดนั้น หรือว่าแค่แสร้งทำเป็นใช้ชีวิตเรียบง่าย ที่จริงร่ำรวยอย่างยิ่ง
“อะไรนะ!” จินเฟยเหยาตะลึงงัน สิ่งของสองชนิดนี้พอดีเป็นสิ่งล้ำค่าที่สุดในยาปราณฟ้าดินห้าธาตุ วัตถุดิบหญ้าวิญญาณอื่นๆ เพียงใช้เงินก็สามารถซื้อได้ สามารถหาวัตถุดิบเหล่านี้ได้ในร้านยาขนาดใหญ่จำนวนไม่น้อย มีเพียงสองชนิดนี้ที่ไม่เห็นแม้เงา
ทุกครั้งที่ไปถามร้านจะบอกว่าไม่มีสินค้า ไม่ต้องเอ่ยถึงว่าไปหามาจากโลกเผ่ามาร เคยเห็นหญ้าเหมันต์ในสถานประมูลแห่งหนึ่งเพียงครั้งเดียว ราคาสามารถขู่ขวัญคนตายได้ นางซื้อไม่ไหวเลยสักนิด
“โลกเผ่ามาร เช่นนั้นข้าลองไปดูสักรอบก็ได้ ถ้าซื้อก็มีปริมาณน้อยเกินไปจนไม่พบ อีกทั้งต่อให้เจอก็ซื้อไม่ไหว” จินเฟยเหยาลูบเส้นผมเอ่ยวาจา
นางเกิดความคิดขึ้นชั่วคราว จะได้ไปภูเขาวั่นซั่นหาจอมมารหลงด้วยในคราวเ
