ทว่าเนื่องจากความประทับใจแรกเข้ายึดครองความคิด จินเฟยเหยาที่เขารู้จักเป็นเด็กสาวอ่อนโยนน่าสนิทสนมและน่ารักนิดหน่อย ไม่เกี่ยวข้องกับผู้บำเพ็ญมารเลยสักนิด ที่สำคัญที่สุดคือ เขามาจากโลกหนานซาน ไม่มีความคิดชิงชังคนเผ่ามารหยั่งรากฝังลึกเหมือนประชาชนในโลกวิญญาณเลยสักนิด ในความเห็นของเขา เผ่ามารหรือผู้บำเพ็ญมาร เป็นเพียงคนที่หน้าตาแตกต่างกัน นิสัยเข้ากันไม่ได้ เจอหน้าก็ต้องสู้กันเท่านั้น ไม่ถึงขั้นคนนับหมื่นต่างพากันเคียดแค้น
ดังนั้นพอเห็นทุกคนเจ็บแค้นผู้บำเพ็ญมารปานนี้ เขาจึงไม่มีความคิดจะเอ่ยข้อสงสัยในใจออกมา
ได้ยินคำพูดของไป๋เจี่ยนจู๋ ทุกคนต่างมองจินเฟยเหยา รู้สึกว่านางน่าสงสัยอย่างยิ่ง
จินเฟยเหยาคิดไม่ถึงว่าเรื่องจะกลายเป็นแบบนี้ นางไม่ได้เอ่ยแม้แต่คำพูดทอดถอนใจก็สังหารจินเฟยหยางทันที ก็เพื่อจะหลบหนีอย่างรวดเร็ว ถุงเฉียนคุนที่มีสมบัติห่อนั้นซึ่งถูกแย่งชิงไปก็ถูกแยกออกมาทั้งชิ้นในสภาพสมบูรณ์ และถูกนางเก็บไว้แต่แรก คิดไม่ถึงว่าไป๋เจี่ยนจู๋จะข้ามมารยาทพูดก่อนลงมือทีหลัง ไม่พูดพร่ำทำเพลงก็ลอบโจมตี ทั้งยังพูดเช่นนี้ ทำให้นางตกอยู่ในฐานะถูกกระทำ
ทว่าปู้จื้อโหยวกลับไม่ได้หวั่นไหวเลยสักนิด กอดอกยิ้มให้ทุกคน “หรือว่าน้องชายเป็นผู้บำเพ็ญมาร พี่สาวก็เป็นผู้บำเพ็ญมารเช่นกัน ถ้ามีญาติเป็นผู้บำเพ็ญมาร เผ่ามนุษย์ทั้งหมดก็ต้องเกี่ยวพันด้วย โลกวิญญาณเป่ยเฉินจะมีคนบริสุทธิ์เท่าไรกัน ภายในสำนักใหญ่เหล่
