านั้นก็มีญาติของคนจำนวนมากกลายเป็นผู้บำเพ็ญมาร ถ้าข้าจำไม่ผิด แม้แต่จู๋ซวีอู๋แห่งสำนักตงอวี้หวงที่เพิ่งกลับมา ลูกพี่ลูกน้องชายคนโตของภรรยาหลานชายของบ้านภรรยาท่านลุงของเขาก็เป็นผู้บำเพ็ญมาร”
เรื่องที่แม้แต่เจ้าตัวก็ยังไม่รู้ ปู้จื้อโหยวกลับรู้ ถึงแม้ฟังแล้วทำให้คนไม่อยากเชื่อ ทว่าการข่าวที่รวดเร็วของเขาขึ้นชื่อไปทั่วโลก เรียกได้ว่ารู้ทุกอย่าง ปกติไม่รู้ว่าใช้วิธีอะไร จึงสืบเรื่องที่ไม่อยากให้คนอื่นรู้ได้
ถึงจะไม่ชัดเจนว่าเป็นญาติกับอู๋ซวีจู๋ ทว่าผู้บำเพ็ญจำนวนมาก ณ ที่นั้น มากบ้างน้อยบ้างล้วนมีคนที่มีสายสัมพันธ์เป็นญาติพี่น้องที่ไม่เคยพบหน้าเป็นผู้บำเพ็ญมาร็ ยามนี้ได้ยินคำพูดของปู้จื้อโหยวก็รู้สึกว่ามีเหตุผลอย่างยิ่ง หรือว่าเนื่องจากคนเหล่านี้เป็นผู้บำเพ็ญมาร ตนเองก็ถือเป็นผู้บำเพ็ญมารถูกสังหารไปด้วย?
“เจ้าถูกนางหลอกแล้ว นางเป็นคนเจ้าเล่ห์อย่างยิ่ง ข้าพูดมากไปก็ไร้ประโยชน์ เจ้าถอยไปเดี๋ยวนี้” ไป๋เจี่ยนจู๋คร้านจะเปลืองคำพูดกับปู้จื้อโหยว จึงตรงเข้าหาตัวปัญหาอย่างดุดัน
เห็นตนเองเบี่ยงเบนหัวข้อสนทนาไม่สำเร็จ ปู้จื้อโหยวจึงคิดจะโน้มน้าวคนอื่นต่อ ขอเพียงชักชวนให้ผู้บำเพ็ญเซียนคนอื่นๆ ไม่พอใจก็ต่อสู้กันไม่ได้
จินเฟยเหยากลับตบบ่าของเขา เอ่ยขอบคุณ “พี่ปู้ ขอบคุณที่เจ้าเชื่อถือข้าถึงเพียงนี้ ข้ามีเรื่องอยากพูดกับผู้บำเพ็ญเซียนท่านนี้”
“ใครให้พวกเราเป็นคู่หูกันเล่า ถ้าข้าไม่เชื่อเจ้า หรือว่าต
