ฝ่าย ลงมืออย่างไม่ไว้ไมตรี เจ้ากรีดข้าหนึ่งกรงเล็บ ข้าต่อยเจ้าหนึ่งหมัด ทุกคนมองดูจนสับสนตาลาย
จินเฟยหยางกลายเป็นมาร พละกำลังและความเร็วเพิ่มขึ้นมหาศาล วาดกรงเล็บอันแหลมคมใส่จินเฟยเหยา สายตาของเขาดุร้าย คิดจะถลกหนังดื่มเลือดจึงหายแค้นจริงๆ
จินเฟยเหยาก็ไม่ยอมแสดงความอ่อนแอ ทงเทียนหรูอี้หมุนอย่างรวดเร็ว ฟันใส่เขาที่อยู่กลางอากาศอย่างต่อเนื่อง ทว่าความเคลื่อนไหวของจินเฟยหยางรวดเร็วอย่างยิ่ง แต่ละครั้งทงเทียนหรูอี้ถูกเขาหลบหลีกได้ อย่างมากก็ทิ้งรอยแผลเล็กๆ ไว้บนร่างเขา ไม่ได้ทำให้เกิดบาดแผลสาหัส
ตอนนี้ร่างของเขาแข็งแกร่งไม่น้อย จินเฟยเหยาไม่ได้ใช้ไฟนรก ใช้เพียงหมัดหนักๆ ที่แฝงพลังวิญญาณ ก็ทำได้เพียงทุบหลังให้จินเฟยหยาง ถ้าหากมิใช่ทั้งสองคนมีความขัดแย้งลึกล้ำและไม่มีความคิดล้อเล่น คงหัวเราะให้แก่กันได้
จินเฟยเหยาเดือดดาลอย่างยิ่ง เหตุใดร่างกายของผู้บำเพ็ญมารจึงแกร่งและเหนียวขนาดนี้ สามารถเปรียบได้กับผิวหนังของสัตว์ปิศาจขั้นหก
ผู้บำเพ็ญมารเดิมทีคือของเล่นที่คนเผ่ามารอยู่ว่างๆ รู้สึกเบื่อหน่ายจึงจับเผ่ามนุษย์มาบังคับให้พวกเขาเปลี่ยนเป็นสัตว์ปิศาจ ดังนั้นจึงมีเนื้อหนังหนา ปกติใช้รังแกคนอื่นและทำงานใช้แรงงานเป็นโล่เนื้อ เนื่องจากร่างกายบึกบึนแข็งแกร่ง ระเบิดพลังมหาศาล มีอานุภาพไม่เบา ทั้งยังไม่กลัวเจ็บปวด ใช้งานแล้วแข็งแกร่งกว่าผู้บำเพ็ญเซียนเผ่ามนุษย์ธรรมดาที่อยู่ขั้นเดียวกัน
คุณสมบัติของเ
