คนนี้ มังกรเขียวผ่านร่างของเขาไป ผู้บำเพ็ญมารอ้าปากยืนตะลึง หนึ่งอึดใจต่อมาก็กลายเป็นควันสีเขียว ไม่เหลือแม้เศษซาก
ผู้บำเพ็ญเซียนที่ร้องให้ช่วยก่อนหน้านี้ มองไป๋เจี่ยนจู๋ที่มีพลังการบำเพ็ญเพียรใกล้เคียงกับตนเองอย่างตกตะลึง ตนเองสู้กับผู้บำเพ็ญมารอย่างลำบากลำบนอยู่นาน เหตุใดผู้อื่นเพียงสะบัดกิ่งไผ่ใช้แค่กระบวนท่าเดียวก็สามารถกำจัดทิ้งได้ หลังตกตะลึง ในใจก็รู้สึกชิงชัง ในเมื่อร้ายกาจถึงปานนี้ เหตุใดเมื่อครู่จึงไม่ลงมือแต่แรก ยืนดูเรื่องสนุกอยู่ด้านข้างตลอดเวลา
ถุย! สิ่งมีชีวิตเลือดเย็น คนไร้น้ำใจ ยอดเยี่ยมนักหรือ รักษาภาพพจน์อะไรกัน เสแสร้งเป็นวีรบุรุษ คนเหล่านี้ไม่รู้สึกสำนึกขอบคุณเลยสักนิด ตรงกันข้ามกลับมีสีหน้าชิงชัง หนีไปตรงมุมหลบหลีกการระเบิดตนเองของผู้บำเพ็ญมารอย่างเดือดดาล
ที่จริงพวกเขาจะฉวยโอกาสนี้หลบหนีออกไปก็ได้ แต่พอคิดถึงสมบัติใต้ดินก็ไม่มีใครยอมออกไป คิดจะรอจนจินเฟยหยางระเบิดตนเองเสร็จสิ้นค่อยเริ่มหาสมบัติ
ไป๋เจี่ยนจู๋ไม่ใส่ใจเรี่องเหล่านี้ หมุนร่างมามองจินเฟยหยางที่ใกล้จะระเบิดตนเอง ไผ่วั่นคงในมือเปล่งแสงสีเขียวอย่างต่อเนื่อง เขาเตรียมลงมือหยุดยั้งการระเบิดตนเอง
