อยู่ในกลุ่มฟองแสงนรก มือขวากลายเป็นไฟนรก บนใบหน้ามีรอยยิ้ม “ข้าจะส่งเจ้าออกเดินทาง!”
“จินเฟยเหยา! ข้าจะตายพร้อมเจ้า!” จินเฟยหยางพลันคำรามลั่นอย่างสิ้นหวัง ต่อให้ตาย เขาก็ต้องลากนางมาตายด้วย
ร่างของเขาพองขึ้นราวกับเปี่ยมด้วยพลังปราณ ดวงตาเปล่งสีแดงปูดออกมาด้านนอก ทำให้จินเฟยเหยารู้สึกว่าเหมือนกบตัวหนึ่งนิดๆ เพียงแต่อัปลักษณ์อย่างยิ่ง
“รีบถอยไป ผู้บำเพ็ญมารจะระเบิดตนเอง!” ผู้บำเพ็ญเซียนคนอื่นๆ มีประสบการณ์ในการจัดการผู้บำเพ็ญมารอยู่บ้าง พอเห็นสภาพของจินเฟยหยาง ก็รู้ทันทีว่าจะเกิดเรื่องอะไรขึ้น ทยอยกันเรียกอาวุธเวทป้องกันนานาชนิดออกมาใช้ร่วมกับเวทม่านแสง ทั้งหมดหนีไปอยู่มุมหนึ่ง
“รีบช่วยพวกเราด้วย พวกเราหนีไม่ได้!” แม้แต่ผู้บำเพ็ญเซียนห้าคนที่กำลังต่อสู้กับผู้บำเพ็ญมารคนสุดท้าย ก็ฉวยโอกาสหนีไปสามคน เหลือผู้บำเพ็ญเซียนต่อกรกับผู้บำเพ็ญมารสองคนที่ปลีกตัวหนีไปไม่ได้ หวาดกลัวจนร้องลั่นให้ช่วยเหลือ
ไป๋เจี่ยนจู๋มองแวบหนึ่ง ดึงไผ่วั่นคงออกมาแล้วหายตัวไปอยู่ข้างคนผู้นั้นในพริบตา “ถอยไป!” ผู้บำเพ็ญมารคนนี้ไม่ได้คิดจะระเบิดตนเอง เขาเชื่อว่าตนเองสามารถรักษาชีวิตภายใต้การระเบิดตนเองของจินเฟยหยางได้ จะได้ฉวยโอกาสหลบหนีไปพอดี
ไป๋เจี่ยนจู๋ถือไผ่วั่นคงสีเขียวขจีในมือชี้ใส่เขาตามสบาย ตัวไผ่วั่นคงพลันเปล่งแสงสีเขียว มังกรเขียวตัวหยาบใหญ่เท่าถังน้ำก็ทะยานออกมาจากแสงสีเขียว อ้าปากกว้างพุ่งใส่ผู้บำเพ็ญมาร
