็นสิ่งของส่องสว่าง ถึงแม้มันจะใช้ส่องสว่างได้ดีจริงๆ สาดส่องจนสว่างไสวได้หมดทุกที่ ทว่าทุกคนยังมองเขาหลายแวบด้วยความอิจฉาริษยาและแค้นเคือง หลังจากพบกล่องธนูสามอันที่ด้านหลังเขา นอกจากพวกไป๋เจี่ยนจู๋ แม้แต่ศิษย์น้องซิ่นเทียนก็อดพยักหน้าไม่ได้ ที่แท้เป็นเจ้าหมอนี่ มิน่าเล่าจึงมีของดีๆ ใช้อย่างสิ้นเปลือง
จินเฟยเหยายืนอยู่บนยอดคฤหาสน์ มองแวบเดียวก็เห็นบนดินมีหลุมน้อยใหญ่จำนวนมาก มีคนขุดเอาสิ่งของด้านล่างไป นางอดคาดเดาไม่ได้ หลุมเหล่านี้คงเป็นปู้จื้อโหยวขุดออกมาเสียแปดส่วน เจ้าหมอนี่แอบขุดเอาสิ่งของไปมากมาย ตอนนี้แสร้งทำเป็นว่าเพิ่งมา
มองดูสายตาของคนเหล่านี้ เขาต้องเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงแน่ ดูคนเหล่านี้สิ แม้แต่เสียงสงสัยยังไม่มีเลยสักนิด
แต่ตอนนี้สว่างจ้าขนาดนี้ พวกจินเฟยหยางสามคนไปที่ใดแล้ว จินเฟยเหยาไม่สนใจพวกเขา ใช้การรับรู้ค้นหารอบด้านก็ไม่พบพวกเขาสามคน
นางพลันนึกถึงความเป็นไปได้ข้อหนึ่ง จึงเงยหน้าขึ้นมองด้านบน ก็เห็นคนทั้งสามในชุดสีดำแนบติดกับเพดานถ้ำ ราวกับเป็นค้างคาวขนาดยักษ์สามตัว
“ไป!” จินเฟยเหยาชี้เพดานถ้ำ ทงเทียนหรูอี้กลายเป็นบอลใหญ่ขนาดสองจั้งสองใบเหวี่ยงไปบนขยี้คนทั้งสามทันที ขณะที่ทงเทียนหรูอี้โจมตีมา
ร่างคนทั้งสามก็หายวับจากเพดานถ้ำมาปรากฏตัวบนกองดินคฤหาสน์ห่างจากจินเฟยเหยาไม่ถึงสามจั้งกว่าราวกับสายฟ้า
“ได้สิ่งของมาแล้ว ที่นี่ไม่ควรรั้งอยู่นาน พวกเรารีบจากไปทันที! เฟยหย
