่นนี้ หรือว่าบุรุษผอมๆ ล้วนมีลักษณะแบบนี้?
“สหายเซียนเจ้านี้หน้าตาคล้ายสหายคนหนึ่งของข้าอยู่บ้าง ดังนั้นข้าจึงมองดูหลายครั้งอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ โปรดอย่าใส่ใจเลย” ถึงแม้ในใจไป๋เจี่ยนจู๋จะเกิดความสงสัย ทว่าเขายังคงอธิบายอย่างสงบนิ่ง
จินเฟยเหยาเอ่ยด้วยสีหน้าประหลาดใจ “หรือว่าเจ้ามีสหายที่คลับคล้ายข้า ข้ามีพี่ชายน้องชายอยู่หลายคน บางทีสหายของเจ้าไม่แน่ว่าอาจจะเป็นพี่น้องของข้า”
“ข้าจำคนผิด สหายของข้าเป็นสตรี” ไป๋เจี่ยนจู๋เอ่ยอย่างรู้สึกผิดอยู่บ้าง
จินเฟยเหยามีสีหน้าแข็งทื่อ เอ่ยอย่างมีโทสะ “เจ้าไร้มารยาทอย่างยิ่ง ข้าเป็นบุรุษแท้ๆ คิดไม่ถึงจะบอกว่าข้าหน้าตาเหมือนสตรี นี่เจ้าคิดจะหยามเกียรติของข้าหรือ!”
เห็นจินเฟยเหยามีโทสะ เฟิงอวิ๋นจู๋รีบออกมาไกล่เกลี่ย “สหายเซียนเจ้านี้อย่าโมโหเลย ศิษย์น้องของข้าไม่ได้หมายความเช่นนั้น เจ้าอย่าถือโทษเลย ข้อสำคัญคือสหายเซียนหน้าตาสง่างามเกินไป หาได้ยาก ดังนั้นศิษย์น้องของข้าจึงมองดูหลายครั้ง”
“ฮึ!” จินเฟยเหยาส่งเสียงขึ้นจมูกอย่างแรง หันกายไปอย่างมีโทสะ ไม่สนใจพวกเขาอีก
“ศิษย์น้องไป๋ อย่าก่อเรื่อง รีบนั่งลง” เฟิงอวิ๋นจู๋ใช้มือลากไป๋เจี่ยนจู๋ให้นั่งลงบนเบาะ
จินเฟยเหยาโล่งอก ถือว่าถูกนางหลอกลวงผ่านไปได้ ยาเปลี่ยนเสียงที่ซื้อมาโดยเฉพาะไม่เลวจริงๆ ไม่เช่นนั้นพอพูดจาก็ถูกคนจำได้
ใครช่วยบอกข้าที เจ้าพวกนี้แล่นจากโลกระดับดินมาถึงโลกระดับวิญญาณได้อย่างไร หรือว่
