ตัว ดึงผ้านวมมาคลุมศีรษะ จากนั้นเอ่ยอย่างหมดความอดทน “ต้องเป็นอนุภรรยาของบ้านใดถูกนายหญิงรังแกจึงไปร้องไห้อยู่ข้างสระน้ำ เจ้าไม่ได้ยินหรือ? ยังดีดผีผาด้วย”
“มีเสียงผีผาจริงๆ ด้วย นางปิศาจจิ้งจอกพวกนี้ช่างน่ารำคาญ ดึกดื่นค่อนคืนไม่หลับไม่นอน กำลังทำอะไรอยู่น่ะ จริงสิ เสี่ยวหงของเจ้าก็มีผีผา เจ้ากำลังแอบว่าข้ารังแกอนุภรรยาของเจ้าสินะ? คอยดูเถอะ พรุ่งนี้ข้าจะริบผีผาของนาง ดูสิว่านางจะดีดผีผากลางดึกได้อย่างไร!” ภรรยาเดือดดาล เอ่ยอย่างไม่ได้รับความเป็นธรรม
บุรุษผู้นี้ลุกขึ้นทันที คำรามอย่างหมดความอดทน “ดึกดื่นค่อนคืนเอะอะโวยวายทำไม ทั้งยังลากข้ามาเกี่ยวด้วย ถ้าเจ้าไม่อยากอยู่ ข้าจะให้เจ้ากลับบ้านเดิม”
“เจ้าด่าว่าข้า คนไร้มโนธรรม ข้าแต่งงานกับเจ้าตอนอายุสิบหก เจ้ายังเป็นยาจก ข้าลำบากลำบนทำงานหนักเพื่อตระกูลนี้ เจ้าเลี้ยงอนุภรรยาก็ไม่ว่า ตอนนี้ยังมาด่าข้าอีก เจ้ายังเป็นคนอยู่หรือไม่” ภรรยาน้ำตาไหล ร่ำไห้ตรงนั้น
“เสียงดังแทบตายแล้ว อยากร้องก็ร้องให้พอ” บุรุษผู้นั้นเลิกผ้าห่มขึ้นสวมรองเท้าเปิดประตูพุ่งออกไปข้างนอกอย่างเดือดดาล
เห็นเขาปิดประตูเสียงดังออกไปแบบนี้ ต้องไปหาเสี่ยวหงคนนั้นแน่ ภรรยาก็ร้องไห้อย่างหนักทันที บนเกาะเสี่ยวสือเสียงดังรบกวนชาวบ้านแบบนี้ ทำลายชีวิตอันสงบสุขของคนอื่น แต่กลับไม่รู้เลยสักนิด
พั่งจื่อมีพลังการบำเพ็ญเพียรเท่ากับผู้บำเพ็ญเซียนขั้นสร้างฐานช่วงปลาย เสียงร้องของก
