ยาวห้าหกจั้งตัวนี้พันโอบเรือศิลาทะเล
จากนั้นเห็นแสงสีสันสดใสกระพริบบนผิวทะเล ตัวเรือสั่นสะเทือน ผู้บำเพ็ญเซียนบนเรือคุ้มกันเรืออีกครั้ง ตลอดทางพบการโจมตีของสัตว์ปิศาจ นี่เป็นสิ่งที่จินเฟยเหยาคาดได้นานแล้ว ดังนั้นนางจึงรอคอยอย่างสงบนิ่ง ไม่คิดจะให้ปลาไหลซาเฟิงตัวนี้พบตนเอง
ประมาณครึ่งชั่วยาม ปลาไหลซาเฟิงตัวนี้ก็ถูกผู้บำเพ็ญเซียนบนเรือสังหาร เห็นร่างอันยาวเหยียดของมันถูกหลินอวี่ลากขึ้นเรือ แล้วโยนเข้าไปในห้องเก็บ จินเฟยเหยาไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง เมื่อครู่ยังฉวยโอกาสตอนวุ่นวายได้ ไม่กลัวว่าพลังวิญญาณจะถูกหลินอวี่พบเห็น ตอนนี้หลินอวี่มาเก็บสินสงคราม จะถูกพบได้ง่ายขึ้น
หลินอวี่ไม่พบจินเฟยเหยาที่ซ่อนตัวอยู่ตรงหางเรือ เพียงแต่โยนปลาไหลเฟิงซาเข้าไปในตัวเรือ แล้วกลับไปห้องฝึกบำเพ็ญบนเรืออีกครั้ง ห้องของเขาถูกองค์หญิงน้อยแห่งวังเฟิ่งเฉายึดครอง ได้แต่แล่นไปยังห้องฝึกบำเพ็ญ ทำให้ผู้บำเพ็ญเซียนที่บ่นไม่หยุด ไม่มีกระทั่งสถานที่นั่งเข้าฌาณ
จินเฟยเหยาที่ไม่รู้สภาพการณ์ในเรือ ไม่กล้าแล่นกลับขึ้นเรือสุ่มสี่สุ่มห้า ได้แต่รออยู่ใต้เรือ กลับพบว่าสัตว์ปิศาจพุ่งเข้าใส่เรือทีละตัวไม่หยุด เหมือนกับตอนขามาไม่มีผิด หลายครั้งเกือบจะถูกสัตว์ปิศาจสังหาร จินเฟยเหยาไม่มีทางเลือก ได้แต่แทรกเข้าไปในวาล์วที่โยนถุงขนาดใหญ่ออกมา
นางฉวยโอกาสตอนที่สิ่งของในถุงผ้าหมดแล้วเตรียมเก็บกลับคืน ยืนอยู่บนถุงผ้าที่ถูกลากเข้าไปใ
