นเรือ ตรงประตูวาล์วมีการป้องกันน้ำ ดังนั้นนางจึงไม่กล้าพุ่งเข้าไปสุ่มสี่สุ่มห้า เกรงว่าจะทำให้ผู้บำเพ็ญเซียนบัญชาการเรือแตกตื่น
หลังตามถุงผ้าที่เข้าวาล์วได้อย่างราบรื่น จินเฟยเหยาเกรงว่าจะมีคนของตึกซ่างเซียน จึงให้ทงเทียนหรูอี้เบิกทางเป็นพิเศษ กลับพบว่าด้านในไม่มีใครสักคน มืดสนิท
จินเฟยเหยานำหินแสงราตรีออกมา พบว่าที่นี่เป็นห้องซึ่งเต็มไปด้วยกลไกทำจากไม้ กว้างห้าหกจั้งเต็มๆ กลางห้องมีกลไกขนาดใหญ่ชิ้นหนึ่ง กำลังหมุนอย่างช้าๆ ถุงผ้าที่เก็บกลับมาจากในน้ำทะเลถูกลากไปโยนไว้ยังที่แห่งหนึ่งโดยอัตโนมัติ จากนั้นถุงผ้าใบใหญ่อันใหม่ที่แขวนไว้อีกข้าง ก็ถูกหย่อนลงไปตามวาล์วอีก หลังจากหย่อนลงไป ประตูวาล์วก็ถูกปิดโดยอัตโนมัติ เหลือเพียงเชือกที่แขวนถุงผ้าผ่านรอยแยก ส่วนกลไกภายในห้อง ก็หยุดส่งเสียงกึกๆ
ภายในห้องนอกจากลไกไม้หลังนี้ สถานที่ที่เหลือทั้งหมดล้วนเป็นพวกถุงผ้าขนาดใหญ่ เห็นรอบด้านไร้ผู้คน จินเฟยเหยาจึงปล่อยการรับรู้ออกไปสำรวจ การรับรู้ไปถึงแค่หน้ากำแพงห้องก็ถูกการป้องกันภายในห้องสกัดกลับมา ที่นี่ถึงกับมีการป้องกันไม่ให้การรับรู้สำรวจ แปลกประหลาดจริงๆ
ถึงจะประหลาดอยู่บ้าง ทว่าในเมื่อที่นี่สกัดการรับรู้ด้านในไว้ ก็สามารถสกัดการรับรู้ภายนอกเข้ามาได้ด้วย สำหรับจินเฟยเหยาแล้ว ที่นี่เป็นสถานที่ซ่อนตัวที่ยอดเยี่ยมที่สุด นางจึงอยู่ในห้องที่เต็มไปด้วยถุงผ้านี้
เดิมทีจินเฟยเหยานึกว่า กลไกเหล่านี้ขยับ
