เซียนลงการป้องกันไว้ ผู้บำเพ็ญเซียนบัญชาการเรืออย่าคิดได้ขโมยผงกระตุ้นกำหนัดจากด้านในไปใช้เอง
ทุกคนล้วนรู้ดีว่าห้องนั้นลงการป้องกันอันแข็งแกร่งเอาไว้ ถึงใช้การรับรู้ก็หาไม่พบว่าห้องนี้อยู่ที่ใด รู้เพียงถุงผ้าถูกโยนลงมาจากวาล์วอันหนึ่งด้านท้ายเรือ กลับทำให้เรื่องซับซ้อนขึ้นอีก นึกว่าเป็นห้องบรรจุผงกระตุ้นกำหนัดที่เข้าไปทางวาล์วนั่นไม่ได้ ส่วนผงกระตุ้นกำหนัดพอเปียกน้ำจะละลายทันที นำออกมาก็เก็บไว้ได้ไม่นาน
ความคิดที่คาดว่าต้องเป็นเช่นนี้แน่ๆ พอดีทำให้จินเฟยเหยาได้เปรียบ
ส่วนจินเฟยเหยาที่อยู่ในห้อง ก็มองกลไกหมุนดังกึกๆ ถุงผ้าใบหนึ่งถูกโยนลงไป กลไกที่เดิมทีเคยหยุด ครั้งนี้กลับไม่หยุด ทว่าลากถุงผ้าใบสุดท้ายมาโยนลงไปต่อ
นางตระหนักได้ทันที นี่คือจะโยนถุงออกไปทั้งหมด ถ้าตอนนี้ไม่ตามถุงผ้าออกไป อาศัยกำลังตนเองเกรงว่าต่อไปคงออกไปไม่ได้
นางไม่พูดพร่ำทำเพลง แปะยันต์ซ่อนกายใบหนึ่ง แล้วรีบกระโดดขึ้นถุงผ้าใบสุดท้ายร่วงลงน้ำทะเลไปด้วยกันทันที
หลังจากลงน้ำ นางก็ไม่ได้หยุดชะงัก ว่ายน้ำไปไกลๆ อย่างรวดเร็ว
ตามที่นางประมาณการณ์ไว้ ที่นี่เข้าสู่ทะเลในแล้ว ต่อให้มีผู้บำเพ็ญเซียนบินผ่านท้องฟ้าก็เป็นเรื่องปกติยิ่ง ดังนั้นต่อให้ถูกพบเห็น ขอเพียงใช้เวทแปลโฉม ก็จะไม่ถูกจำได้ทันทีว่าเป็นคนปล่อยจอมมารหลงไป
นางว่ายออกไปไกลในทะเลจึงลอยไปถึงชายหาด ยามนี้มองไม่เห็นเงาเรือศิลาทะเลแล้ว จินเฟยเหยานำพรมบินออกมานั่ง ระบา
