ตูเข้ามา วอนโดนอัดมิใช่หรือ?
“มองอะไร ระวังข้าจะควักลูกตาของพวกเจ้าออกมา!” สตรีผู้นี้ถลึงตา กระบี่ยาวโปร่งใสคู่หนึ่งปรากฏขึ้นด้านหน้าลำตัว ลอยอยู่กลางอากาศเสียงดังวิ้งๆ
“สหายเซียนท่านนี้ เจ้าเข้าใจผิดแล้ว พวกเราเพียงแค่กำลังค้นหาคนเผ่ามารจึงไม่ทันระวังทำให้เจ้าตกใจ พวกเราทำเพื่อความปลอดภัยของทุกคน เจ้าอย่ามีโทสะเลย” ทุกคนมองสบตากันหลายครั้ง ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรดี ฉากนี้ดูเหมือนฝ่ายตนเองจะเป็นคนผิด
“เผ่ามาร?” สตรีผู้นี้ขมวดคิ้วนิดๆ กระบี่ด้านหน้าลำตัวถอยกลับไปไขว้ไว้ด้านหลัง
“เป็นผู้ฝึกกระบี่” เห็นนางไขว้กระบี่ไว้ด้านหลังด้วยความเคยชิน ผู้บำเพ็ญเซียนเหล่านี้ก็จำได้ นี่เป็นการกระทำที่ผู้ฝึกกระบี่ชอบทำ
ผู้อื่นล้วนเลี้ยงดูของวิเศษแก่นชีวิตในการรับรู้ มีเพียงผู้ฝึกกระบี่เหล่านี้ที่ชอบไขว้กระบี่ไว้ด้านหลัง บางคนตั้งค่ายกลกระบี่ แบกกระบี่ไว้ด้านหลังสิบกว่าเล่มประดุจตัวเม่นเหมือนเป็นเครื่องหมายราวกับกลัวคนอื่นไม่รู้ว่าเขาเป็นผู้ฝึกกระบี่
…………………………………….
[1] เจินเหริน เป็นคำที่ใช้เรียกผู้ที่ฝึกบำเพ็ญจนสำเร็จมรรคผลหรือถึงมรรคาในลัทธิเต๋า
